Warunek "bez konieczności interpolacji" oznacza, że plik pochodzący ze skanu musi zawierać wystarczającą liczbę pikseli, aby po powiększeniu do 40×60 cm dało się drukować w 150 dpi bez sztucznego dopisywania pikseli.
Krok 1: wyznacz skalę powiększenia (liniowo)
Oryginał ma 10×15 cm, a wydruk ma 40×60 cm. To oznacza powiększenie:
- 10 → 40, czyli 4×
- 15 → 60, czyli 4×
Skala jest spójna w obu wymiarach, więc powiększenie liniowe wynosi 4×.Krok 2: powiąż dpi wydruku z wymaganą rozdzielczością skanu
Jeśli obraz ma być drukowany w 150 dpi, to po powiększeniu do 4× potrzebujesz w pliku źródłowym 4× więcej próbek na cal (w ujęciu liniowym). Zatem minimalna rozdzielczość skanowania powinna wynieść:
150 × 4 = 600.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: 600 spi
600 zapewnia dokładnie tyle danych, aby po powiększeniu 4× uzyskać 150 dpi na wydruku bez interpolacji. "spi" bywa używane w kontekście skanerów (częściej spotyka się ppi), ale w obliczeniu liczy się ta sama idea: minimalna gęstość próbkowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne
- 1200 spi – da jakość z zapasem, ale nie jest wartością minimalną, o którą pyta zadanie.
- 300 spi – po powiększeniu 4× odpowiadałoby ok. 75 dpi na wydruku (za mało względem wymaganych 150), więc wymagałoby interpolacji albo obniżenia jakości/rozdzielczości druku.
- 150 spi – to wartość docelowa dla wydruku, ale bez uwzględnienia skali powiększenia; po powiększeniu 4× byłoby to tylko ok. 37,5 dpi, zdecydowanie za mało.
Wskazówka egzaminacyjna
Najpierw policz powiększenie liniowe (a nie powierzchniowe), a potem pomnóż wymaganą rozdzielczość druku przez tę skalę. To szybka metoda na zadania o skanowaniu do wydruku.
