KWALIFIKACJA ROL5 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 22.
Ile wynosi minimalny okres przechowywania akt osobowych pracownika zatrudnionego od 1 stycznia 2019 roku?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dla pracownika zatrudnionego od 1.01.2019 r. minimalny okres przechowywania akt osobowych wynosi 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ustał stosunek pracy. Dłuższe okresy (np. 50 lat) dotyczą innych kategorii zatrudnienia lub szczególnych sytuacji wskazanych w przepisach.

Pełne wyjaśnienie:

Prawidłowa odpowiedź to "10 lat", ponieważ dla pracownika zatrudnionego od 1 stycznia 2019 r. przepisy wprowadziły skrócony okres przechowywania dokumentacji pracowniczej. Termin liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku pracy. To oznacza, że nie liczymy go "co do dnia" od daty zakończenia umowy, tylko od 31 grudnia danego roku.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "25 lat" – nie jest standardowym minimalnym okresem przechowywania akt osobowych w omawianej kategorii zatrudnienia; może wyglądać "wiarygodnie", ale nie wynika z zasad wskazanych dla pracowników zatrudnionych od 1.01.2019 r.
  • "50 lat" – to okres kojarzony z wcześniejszymi zasadami (przed reformą) oraz z niektórymi grupami zatrudnionych (np. starsze roczniki zatrudnienia). Dla osoby zatrudnionej od 1.01.2019 r. minimalny okres co do zasady jest krótszy.
  • "75 lat" – taki okres nie stanowi typowej minimalnej wartości dla akt osobowych w tej sytuacji i jest odpowiedzią-dystraktorem.

W praktyce kadrowej w przedsiębiorstwie (także w agrobiznesie) kluczowe jest poprawne ustalenie: kiedy pracownik został zatrudniony oraz kiedy ustał stosunek pracy. Następnie wyznacza się datę końca roku kalendarzowego i dopiero od niej odlicza wymagany czas archiwizacji. Poprawne stosowanie tych zasad ogranicza ryzyko przedwczesnego zniszczenia dokumentów i problemów przy ewentualnej kontroli lub przy ustalaniu uprawnień pracowniczych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Akta osobowe to uporządkowana dokumentacja dotycząca zatrudnienia pracownika, prowadzona przez pracodawcę. Obejmuje m.in. dokumenty związane z nawiązaniem, przebiegiem i ustaniem stosunku pracy. Sposób prowadzenia i porządkowania akt wynika z przepisów o dokumentacji pracowniczej.
Dla pracowników zatrudnionych od 1.01.2019 r. minimalny okres przechowywania dokumentacji wynosi 10 lat. Ważne jest, że liczy się go od końca roku kalendarzowego, w którym ustał stosunek pracy, a nie od konkretnej daty rozwiązania umowy.
Okres przechowywania zależy od tego, kiedy pracownik został zatrudniony, ponieważ przepisy zmieniały się w czasie. Reforma obowiązująca od 1.01.2019 r. wprowadziła krótszy okres dla nowych zatrudnień, a dla starszych okresów zatrudnienia mogą obowiązywać inne reguły.
Gdy ustanie stosunek pracy, ustalasz rok kalendarzowy tego zdarzenia i liczysz 10 lat od 31 grudnia tego roku. To typowy punkt egzaminacyjny: wiele osób błędnie liczy termin od dnia rozwiązania umowy, a w przepisach wskazano liczenie "od końca roku".
Zbyt wczesne zniszczenie dokumentacji oznacza naruszenie obowiązków pracodawcy dotyczących przechowywania akt. W praktyce może to skutkować odpowiedzialnością wykroczeniową i problemami dowodowymi (np. przy sporach pracowniczych lub ustalaniu uprawnień), dlatego terminy trzeba wyznaczać ostrożnie.
Najczęstszy błąd to automatyczne wybieranie "50 lat" z przyzwyczajenia do starszych zasad. Drugi błąd to brak zwrócenia uwagi na datę zatrudnienia (od 2019 r. zasady są inne). Trzeci błąd to mylenie sposobu liczenia terminu (od dnia vs od końca roku).
Tak, 50 lat może nadal dotyczyć określonych kategorii zatrudnienia (np. pracowników zatrudnionych przed 1.01.1999 r.) albo sytuacji szczególnych. Dlatego pytanie egzaminacyjne musi precyzować, jakiej grupy pracowników dotyczy, bo inaczej odpowiedź może być niejednoznaczna.
Najprościej prowadzić ewidencję: data zatrudnienia, data ustania stosunku pracy, rok kalendarzowy ustania oraz wyliczona data końcowa archiwizacji. W agrobiznesie, gdzie często są umowy sezonowe, taka tabela lub system kadrowy pomaga uniknąć pomyłek i przedwczesnego niszczenia dokumentów.
Podstawę stanowią przepisy Kodeksu pracy nakładające obowiązek przechowywania dokumentacji oraz przepisy wykonawcze dotyczące dokumentacji pracowniczej. Dodatkowo istotne są zmiany wprowadzone ustawą, która skróciła okres przechowywania akt i umożliwiła elektronizację dokumentacji.
Ucz się w schemacie: najpierw rozpoznaj kategorię (np. zatrudniony od 1.01.2019 r.), potem dopasuj minimalny okres, a na końcu zapamiętaj sposób liczenia "od końca roku". Pomaga też robienie prostych przykładów dat i sprawdzanie, do którego 31 grudnia prowadzi obliczenie.
info

Około 42% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Dla pracownika zatrudnionego od 1.01.2019 r. minimalny okres przechowywania akt osobowych wynosi 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ustał stosunek pracy."

Źródła:

  • Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, art. 94 pkt 9b (obowiązek przechowywania dokumentacji), Dz.U. 2023 poz. 1465
  • Ustawa z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją, Dz.U. 2018 poz. 357
  • Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 grudnia 2018 r. w sprawie dokumentacji pracowniczej, Dz.U. 2018 poz. 2369

Materiały:

  • Tekst Kodeksu pracy (obowiązki pracodawcy dot. dokumentacji)
  • Rozporządzenie w sprawie dokumentacji pracowniczej (zasady prowadzenia akt)
  • Komentarze/opracowania kadrowo-płacowe dotyczące zmian od 2019 r.

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego