Przewód ochronny PE jest elementem ochrony przeciwporażeniowej: łączy dostępne części przewodzące z układem uziemiającym i umożliwia szybkie zadziałanie zabezpieczeń w przypadku uszkodzenia (np. przebicia żyły fazowej na obudowę urządzenia).
W typowych zasadach doboru przekroju PE stosuje się zależność od przekroju żyły fazowej. Dla małych i średnich przekrojów (do 16 mm²) przyjmuje się, że minimalny przekrój PE jest równy przekrojowi przewodu fazowego. Dzięki temu PE ma zbliżoną obciążalność zwarciową i ogranicza ryzyko przegrzania podczas zwarcia doziemnego, zanim zadziała zabezpieczenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym zakresie?
- "8 mm²" – to wartość stała, która nie uwzględnia tego, że przewody fazowe mogą mieć np. 10 mm² lub 16 mm². Dla 16 mm² przewód PE 8 mm² byłby zbyt mały według tej reguły doboru.
- "4 mm²" – analogicznie jest to wartość niezależna od przekroju fazowego. Może być spotykana w innych kontekstach (np. jako minimalny przekrój w określonych warunkach montażu), ale nie odpowiada zasadzie zależności PE od fazy dla przekrojów do 16 mm².
- "Jest równy połowie przekroju przewodu fazowego." – takie podejście bywa kojarzone z innymi przedziałami przekrojów (gdzie PE może być mniejszy od fazowego), jednak w pytaniu podano wyraźnie warunek "do 16 mm²", dla którego obowiązuje równość przekrojów.
Wskazówka egzaminacyjna: kluczowe jest wychwycenie progu 16 mm². Jeśli widzisz ten zakres, najczęściej oznacza to zasadę "PE = faza" (dla standardowego doboru przewodów ochronnych).