W tego typu zadaniach najpierw wyznacza się sumaryczne zużycie gazu wszystkich odbiorników, a dopiero potem uwzględnia współczynnik jednoczesności, który opisuje, że nie wszystkie urządzenia pracują równocześnie z pełnym poborem.
Krok 1: suma poborów
W domu są dwie kuchenki, każda o zużyciu 1,3 m³/h. Sumaryczny pobór przy jednoczesnej pracy obu urządzeń wynosi:
1,3 m³/h + 1,3 m³/h = 2,6 m³/h.
Krok 2: uwzględnienie jednoczesności
Współczynnik jednoczesności wynosi 0,65, więc obciążenie obliczeniowe (uśrednione/przyjęte do doboru) liczymy jako:
2,6 m³/h × 0,65 = 1,69 m³/h.
Dlatego odpowiedź "1,690 m³/h" jest prawidłowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "0,845 m³/h" – taki wynik powstaje, gdy ktoś policzy tylko jedną kuchenkę i pomnoży 1,3 × 0,65. To typowy błąd pominięcia drugiego odbiornika.
- "1,300 m³/h" – to zużycie jednej kuchenki bez uwzględnienia drugiej oraz bez zastosowania współczynnika jednoczesności. Oznacza brak zastosowania modelu obliczeń.
- "2,600 m³/h" – to suma poborów bez uwzględnienia jednoczesności. Taki wynik odpowiada założeniu, że urządzenia zawsze pracują równocześnie z pełnym poborem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści podano współczynnik jednoczesności, prawie zawsze oznacza to, że po zsumowaniu poborów trzeba go zastosować (najczęściej przez mnożenie). Zawsze sprawdź, czy uwzględniłeś wszystkie urządzenia wymienione w zadaniu.
