Aby wyznaczyć stężenie etakrydyny mleczanu w leku recepturowym, trzeba odczytać z recepty dwie informacje: ilość etakrydyny mleczanu oraz ilość końcową przygotowanego leku (najczęściej masę całkowitą lub objętość roztworu, zależnie od postaci).
Następnie stosuje się definicję promila: 1‰ oznacza 1 część na 1000 części całości. W praktyce oznacza to, że stężenie w ‰ liczymy jako:
stężenie [‰] = (ilość substancji / ilość końcowa preparatu) × 1000
Kluczowe jest zachowanie spójnych jednostek (np. g i g albo mg i mg; w roztworach także poprawne odniesienie do objętości, jeśli recepta jest objętościowa). Po podstawieniu danych z recepty i przeliczeniu na promile otrzymuje się wynik 0,5‰.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 0,8‰ sugeruje większy udział substancji w całości niż wynika z recepty (zawyżenie wyniku, często przez pomyłkę w przeliczeniu jednostek albo w mnożeniu przez 1000).
- 0,2‰ to wynik zaniżony, typowo pojawia się, gdy ktoś pominie część przeliczeń albo zastosuje niewłaściwy mianownik.
- 0,1‰ jest jeszcze niższe i może wynikać z mylenia promili z procentami lub z błędnego odczytu ilości końcowej leku.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu warto wykonać szybki test sensowności wyniku (czy stężenie jest bliżej 0,1‰ czy 1‰) oraz sprawdzić, czy użyte jednostki rzeczywiście się skracają w ilorazie.
