W zadaniu podano okres użytkowania budynku: 50 lat oraz zapytano o roczną stopę amortyzacji. W typowym ujęciu zadaniowym (amortyzacja liniowa) przyjmuje się, że wartość środka trwałego jest "zużywana" równomiernie w czasie.
Zależność jest prosta: jeśli środek trwały ma służyć 50 lat, to co roku "zużywa się" 1/50 jego wartości początkowej. Po zamianie ułamka na procent otrzymujemy:
stawka roczna = (1 / 50) × 100% = 2%.
Dlatego odpowiedź "2%" jest zgodna z danym okresem użytkowania.
Pozostałe propozycje nie pasują do okresu 50 lat:
- "5%" oznaczałoby amortyzację w ok. 20 lat (bo 100%/5% = 20), czyli zdecydowanie szybciej niż podany okres.
- "20%" odpowiada okresowi ok. 5 lat (100%/20% = 5) i jest typowe raczej dla krótkotrwałych składników, nie dla budynków o długiej użyteczności.
- "50%" odpowiadałoby okresowi 2 lat (100%/50% = 2), co jest skrajnie nieadekwatne dla budynku.
W praktyce warto pamiętać, że w zależności od celu (rachunkowość finansowa vs rozliczenia podatkowe) mogą istnieć różne zasady ustalania stawek. Jednak w tym typie pytania egzaminacyjnego kluczowe jest przeliczenie stawki z podanego okresu użytkowania.
