Wartość energetyczna potrawy wynika z energii dostarczanej przez makroskładniki. W praktyce żywienia i w deklaracji żywieniowej stosuje się współczynniki przeliczeniowe (tzw. współczynniki Atwatera): białko 4 kcal/g, węglowodany 4 kcal/g, tłuszcz 9 kcal/g. Następnie oblicza się energię z każdego składnika i sumuje.
Krok 1 – białko:
6,5 g × 4 kcal/g = 26,0 kcal.
Krok 2 – węglowodany:
41,9 g × 4 kcal/g = 167,6 kcal.
Krok 3 – tłuszcz:
1,4 g × 9 kcal/g = 12,6 kcal.
Krok 4 – suma energii:
26,0 + 167,6 + 12,6 = 206,2 kcal, co po zapisie z dwoma miejscami po przecinku daje 206,20 kcal.
Dlaczego pozostałe wyniki są nieprawidłowe? Wartości znacznie wyższe zwykle wynikają z zastosowania błędnych współczynników (np. pomylenia 9 kcal/g dla tłuszczu z 4 kcal/g albo nieprawidłowego mnożenia), ewentualnie z błędu w dodawaniu. Wynik bliski, ale inny (np. około 199 kcal) często bierze się z pominięcia jednego składnika, zaokrąglenia w trakcie obliczeń lub przesunięcia przecinka w którymś z działań.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz trzy składowe osobno i dopiero na końcu dodaj. Zmniejsza to ryzyko pomyłki i ułatwia kontrolę, czy każdy makroskładnik został uwzględniony.
