Badanie aparatem Casagrande’a służy do wyznaczenia granicy płynności gruntu spoistego. W praktyce wykonuje się kilka oznaczeń dla różnych wilgotności, a następnie przedstawia wyniki na wykresie zależności między liczbą uderzeń a wilgotnością. Z tych punktów wyznacza się tzw. krzywą płynności.
W typowej procedurze interpretacja polega na tym, że najpierw lokalizuje się na osi liczby uderzeń wartość odniesienia, a następnie odczytuje odpowiadającą jej wilgotność z przecięcia z krzywą. W wielu materiałach dydaktycznych jako wartość odniesienia przyjmuje się 25 uderzeń, a wilgotność odpowiadająca temu przecięciu jest wynikiem zadania.
Dlatego odpowiedź "32%" jest poprawna: jest to wilgotność odczytana z wykresu dla wymaganego punktu odniesienia (przecięcie krzywej z poziomem odpowiadającym liczbie uderzeń przyjętej w interpretacji).
Pozostałe odpowiedzi są typowymi dystraktorami:
- "25%" często wynika z błędu zakotwiczenia (mylenie odczytu wilgotności z liczbą uderzeń 25 lub wybór "ładnej" wartości bez odczytu z krzywej).
- "20%" może być skutkiem odczytu z niewłaściwego fragmentu wykresu albo pomylenia skali/osi.
- "54%" bywa wybierane przy odczycie z innej serii danych, z błędnego miejsca na osi wilgotności lub po odwróceniu zależności (czytanie "w górę" zamiast "w bok").
Wskazówka egzaminacyjna: przed odczytem zawsze sprawdź, która oś odpowiada wilgotności i czy skala liczby uderzeń nie jest przedstawiona w sposób nietypowy (np. zagęszczona lub logarytmiczna). Dopiero potem przenieś wartość z osi liczby uderzeń na krzywą i odczytaj wilgotność.
