W mikrometrze analogowym wynik odczytu powstaje przez zsumowanie wskazań z dwóch miejsc: ze skali tulei (stałej) oraz ze skali bębna (ruchomej). To zadanie sprawdza przede wszystkim umiejętność zauważenia, czy została odsłonięta kreska półmilimetrowa na tulei.
1) Odczyt z tulei (mm i 0,5 mm)
Na górnej skali tulei widać pełne milimetry do wartości 4 mm. Dodatkowo pod linią odniesienia widoczna jest dolna kreska po prawej stronie "4", czyli 0,5 mm. To oznacza, że część całkowita odczytu wynosi 4,50 mm, a nie 4,00 mm.
2) Odczyt z bębna (setne mm)
Następnie sprawdza się, z którą kreską na bębnie pokrywa się linia odniesienia na tulei. W ilustracji linia ta pokrywa się z oznaczeniem "30", co odpowiada 0,30 mm.
3) Suma
Dodajemy składowe: 4,50 mm + 0,30 mm = 4,80 mm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "4,30 mm" to typowy błąd polegający na pominięciu kreski 0,5 mm na tulei. Gdyby jej nie było widać, baza byłaby 4,00 mm, ale tu jest odsłonięta.
- "30,50 mm" i "50,30 mm" nie pasują do sytuacji pokazanej na skali: na tulei widoczne są wartości w okolicy 4–5 mm, więc rzędy dziesiątek milimetrów są sprzeczne z obserwacją. Takie opcje zwykle wskazują na błędne potraktowanie liczby z bębna jako milimetrów lub całkowite pomylenie skali.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprawdź, czy pod górną podziałką tulei widać kreskę 0,5 mm. Jeśli jest odsłonięta, musi zostać doliczona, zanim dodasz wartość z bębna.
