Opylanie pyłem kamiennym jest metodą zabezpieczenia wyrobiska przed skutkami zapłonu i rozprzestrzeniania się wybuchu pyłu węglowego. Pył kamienny jest materiałem niepalnym, który po równomiernym naniesieniu na spąg, ociosy i elementy obudowy "rozcieńcza" pył węglowy (palny). Dzięki temu wzrasta udział części niepalnych w mieszaninie pyłowo-powietrznej, co utrudnia lub uniemożliwia rozwój wybuchu.
W treści pytania kluczowe jest sformułowanie "w polach metanowych". Obecność metanu zwiększa ryzyko zapłonu i gwałtownego przebiegu zjawisk wybuchowych, dlatego przepisy wymagają zastosowania większej ilości pyłu kamiennego na każdy otwór strzałowy niż w polach niemetanowych. Z tego powodu poprawna jest odpowiedź: "3 kg".
- "2 kg" – to typowa wartość przypisywana w kontekście do pól niemetanowych. Błąd wynika zwykle z przeniesienia jednej liczby na wszystkie warunki bez uwzględnienia metanowości pola.
- "5 kg" – wartość pośrednia bywa wybierana intuicyjnie ("skoro metanowe, to trochę więcej"), ale nie odpowiada wymaganiu z kontekstu. To przykład zgadywania zamiast odtworzenia normatywu.
- "10 kg" – ta liczba odnosi się do innej sytuacji: pojedynczo odpalanych otworów. Jest to częsta pułapka, bo 10 kg łatwo zapamiętać, ale warunek w pytaniu dotyczy pól metanowych w ujęciu ogólnym, a nie szczególnego sposobu odpalania.
W praktyce egzaminacyjnej warto uczyć się wartości parami wraz z warunkiem: pola niemetanowe – 2 kg, pola metanowe – 3 kg, oraz osobno zapamiętać wyjątek pojedynczo odpalane otwory – 10 kg. Takie kodowanie informacji zmniejsza ryzyko pomyłek liczbowych.
