Technika ORTF jest klasyczną techniką rejestracji stereofonicznej, w której stosuje się dwa mikrofony (czyli parę stereofoniczną). Istotą tej metody jest uzyskanie obrazu stereo poprzez jednoczesne wykorzystanie różnic natężenia (wynikających z charakterystyk kierunkowych i kąta ustawienia) oraz różnic czasowych (wynikających z niewielkiego rozstawu kapsuł).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "2 mikrofonów." – sama definicja techniki ORTF zakłada układ dwu-mikrofonowy.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ podają liczby mikrofonów typowe raczej dla:
- wielomikrofonowania instrumentu (np. mikrofony bliskie + ambient),
- tworzenia bardziej złożonych układów (np. dodatkowe mikrofony do dołu/rezonansu/otoczenia),
- albo pracy wielokanałowej (np. surround), która nie jest tożsama z ORTF.
W praktyce można oczywiście dodać kolejne mikrofony do nagrania harfy, ale wtedy nie jest to już "nagranie techniką ORTF" w sensie stricte — ORTF opisuje konkretną parę stereo. Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowo-klucz: jeśli pytanie brzmi o technikę stereo (ORTF, XY, AB), zazwyczaj chodzi o liczbę mikrofonów wymaganą przez daną definicję, a nie o kreatywne, rozszerzone ustawienia.
