W zadaniach opartych o ilustrację kluczowe jest rozpoznanie struktury materiału, a nie tylko koloru. Pianka polietylenowa (PE) jest materiałem polimerowym, który w typowych wyrobach izolacyjnych ma strukturę zamkniętokomórkową. W praktyce często sprawia wrażenie materiału gładkiego lub drobnokomórkowego, zwartego i wyraźnie elastycznego (łatwo się ugina i wraca do kształtu). Taka cecha wizualna i "sprężystość" odróżnia ją od materiałów włóknistych.
Odpowiedź "wełny mineralnej" jest nieprawidłowa, gdy ilustracja nie pokazuje włókien. Wełna mineralna (w szerokim ujęciu) ma strukturę włóknistą: widoczne są włókna, postrzępione krawędzie, a materiał wygląda jak "filc" lub "wata". Podobnie odpowiedź "wełny skalnej" jest błędna z tego samego powodu: to również odmiana wełny o wyraźnej budowie włóknistej. Uczniowie często mylą te pojęcia, bo nazwy brzmią podobnie, ale w rozpoznaniu z ilustracji decyduje głównie wygląd włókien.
Odpowiedź "korka naturalnego" nie pasuje, jeśli na ilustracji nie widać typowej, nieregularnej, ziarnistej i porowatej struktury korka (charakterystyczne "granulki" i pory). Korek zwykle wygląda inaczej niż pianki PE: jest bardziej "ziarnisty" i mniej jednorodny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy materiał jest włóknisty (wełny), komórkowy i elastyczny (pianki), czy ziarnisty/porowaty (korek). Dopiero potem wybierz nazwę z odpowiedzi.
