Cyfrowy fotomontaż to kompozycja złożona z kilku fotografii lub fragmentów zdjęć (czasem także grafiki), połączonych w jeden spójny obraz. Typowo wykonuje się go w edytorze rastrowym przez pracę na warstwach, użycie masek, dopasowanie perspektywy, światła i koloru. Efektem jest scena, która wygląda jak pojedyncza fotografia, ale zawiera elementy pochodzące z różnych ujęć.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Efekt solaryzacji (znany z fotografii analogowej i symulowany cyfrowo) kojarzy się z częściowym odwróceniem tonów, nietypową "poświatą" na krawędziach i nienaturalnym przejściem jasności. To przede wszystkim efekt tonalny, a nie łączenie wielu zdjęć w jedną scenę.
- Stereofotografia polega na wykonaniu dwóch bardzo podobnych zdjęć (dla oka lewego i prawego) i prezentacji ich jako pary (np. anaglif, układ równoległy/krzyżowy, stereogram). Kluczową cechą jest istnienie dwóch widoków tej samej sceny przesuniętych względem siebie, aby uzyskać wrażenie głębi 3D.
- Efekt 5-stopniowej izohelii jest odmianą posteryzacji: obraz redukuje się do kilku progów jasności/tonu (tu: pięciu), co daje "schodkowe" przejścia i plakatowy charakter. To również efekt tonalny, nie polegający na składaniu różnych elementów kadru z wielu źródeł.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie, czy widzisz ślady łączenia (montaż: różne elementy, różne tła, nielogiczne relacje skali/światła), czy raczej jednolite przekształcenie całego kadru (solaryzacja, izohelia). To szybki sposób na wybór właściwej kategorii efektu.
