Nadanie przesyłki wymaga informacji, które umożliwiają jej zaadresowanie oraz identyfikację odbiorcy podczas doręczenia. W praktyce oznacza to przede wszystkim: dane odbiorcy (imię i nazwisko lub nazwa) oraz adres doręczenia (miejscowość, ulica, numer, kod pocztowy), a często także numer telefonu lub e-mail do kontaktu. Taki zestaw określa się jako dane teleadresowe.
Pola takie jak "wiek i płeć klienta", "stan cywilny klienta" czy "poziom wykształcenia" są danymi opisowymi/demograficznymi. Mogą być przydatne w marketingu (np. segmentacja odbiorców, personalizacja przekazu), ale nie odpowiadają na kluczowe pytanie logistyczne: dokąd i do kogo przesyłka ma trafić. Z tego powodu nie stanowią informacji umożliwiających samo nadanie przesyłki.
W kontekście zarządzania kampanią reklamową warto pamiętać o rozdzieleniu procesów: dobór grupy docelowej może opierać się o dane demograficzne, natomiast realizacja wysyłki opiera się o dane teleadresowe. Typowy błąd na egzaminie polega na "przeskoczeniu" do segmentacji i pominięciu warunku technicznego doręczenia.
- "Dane teleadresowe" – bezpośrednio umożliwiają adresowanie i kontakt.
- Dane demograficzne – wspierają analizę i planowanie, ale nie zastępują adresu.
