Przedmiarowanie to określenie ilości robót (w odpowiednich jednostkach) potrzebne do późniejszej kalkulacji kosztów. Aby wykonać przedmiar poprawnie, trzeba wiedzieć jak dana pozycja ma być liczona: co obejmuje zakres pozycji, jakie są typowe warunki przyjęte do normowania, czy są ograniczenia lub doprecyzowania (np. sposób liczenia powierzchni, objętości, długości, elementów towarzyszących).
Takie reguły nie wynikają z samego kosztorysu, bo kosztorys jest rezultatem zastosowania zasad i danych wejściowych. W praktyce informacje o zasadach przedmiarowania dla określonego rodzaju robót podaje się w katalogach norm (KNR) w częściach opisowych: założeniach ogólnych (wspólnych dla działu/branży) oraz założeniach szczegółowych (dla konkretnego rodzaju robót lub pozycji).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "założeniach wyjściowych do kosztorysowania" – to określenie bywa używane dla danych przyjętych do kalkulacji (np. stawki, narzuty, ceny, parametry organizacyjne), ale nie jest typowym miejscem, gdzie opisuje się normatywne zasady przedmiarowania danej pozycji.
- "kosztorysie ofertowym" – zawiera zestawienie pozycji i wyliczoną cenę (wynik). Może pokazywać ilości z przedmiaru, ale nie stanowi źródła reguł, według których te ilości należy wyznaczać.
- "warunkach technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych" – opisują wymagania jakościowe, technologię, odbiory i standard wykonania. To ważny dokument na budowie, ale zwykle nie zastępuje zasad przedmiarowania przypisanych do katalogów norm.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy zasad liczenia robót dla pozycji katalogowej, najczęściej właściwym tropem są części opisowe katalogów (KNR), a nie dokumenty ofertowe lub specyfikacje odbiorowe.
