Pętla for w C++ należy do grupy instrukcji iteracyjnych, ponieważ jej celem jest wielokrotne wykonanie tej samej instrukcji lub bloku instrukcji. Klasyczna postać ma trzy części: inicjalizację, warunek oraz inkrementację/dekrementację. W podanym zapisie inicjalizacja ustawia wartości początkowe (i=1 i liczba=4), warunek (i<5) decyduje, czy wykonać kolejną iterację, a inkrementacja (i++) zmienia licznik po każdym obiegu.
Odpowiedź "iteracyjną." jest poprawna, bo sama obecność konstrukcji for(...) przesądza o kategorii instrukcji: to mechanizm powtarzania, niezależnie od tego, czy w ciele pętli jest jedna instrukcja (tu: wypisanie tekstu) czy wiele instrukcji w klamrach.
- Odpowiedź "warunkową." jest błędna, bo instrukcje warunkowe to np. if lub switch. One wybierają gałąź wykonania na podstawie warunku, ale nie opisują automatycznego, wielokrotnego powtarzania w pętli.
- Odpowiedź "rekurencyjną." jest błędna, ponieważ rekurencja wymaga, aby funkcja wywoływała samą siebie (bezpośrednio lub pośrednio). Pętla for nie jest wywołaniem funkcji, tylko iteracyjnym sterowaniem przepływem programu.
- Odpowiedź "prostą." jest błędna, bo instrukcja prosta to pojedyncze polecenie bez struktury kontrolnej (np. samo przypisanie albo samo wywołanie funkcji). Tutaj występuje konstrukcja sterująca for, więc nie jest to instrukcja prosta, nawet jeśli ciało pętli stanowi pojedyncze polecenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści widzisz słowo-klucz for, while lub do, najpierw rozważ kategorię iteracyjną. Rekurencję rozpoznaje się po samowywołaniu funkcji, a instrukcje warunkowe po wyborze gałęzi wykonania.