W pytaniu trzeba rozpoznać, który instrument polityki społecznej nie jest bezpośrednio adresowany do osób z niepełnosprawnością. Kluczowe jest rozróżnienie między instrumentami celowanymi (kierowanymi do konkretnej grupy) a instrumentami powszechnymi (obejmującymi większość obywateli, bez szczególnego adresata).
Instrument C: Podatki od dochodów osobistych to narzędzie systemu finansów publicznych o charakterze ogólnym. Obowiązuje szeroką grupę osób osiągających dochód i co do zasady nie jest zaprojektowany jako forma wsparcia wyłącznie dla osób z niepełnosprawnością. Dlatego nie spełnia kryterium "bezpośredniego skierowania" na tę grupę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Instrument A: Zasiłki dla osób niepełnosprawnych – jest przykładem wsparcia bezpośredniego, bo świadczenie (zasiłek) jest powiązane z sytuacją osoby i kierowane do określonego adresata.
- Instrument B: Programy rehabilitacyjne – to forma wsparcia usługowego i/lub programowego, której celem jest poprawa funkcjonowania, samodzielności lub aktywizacji. Jest to pomoc celowana do osób wymagających rehabilitacji, w tym osób z niepełnosprawnością.
- Instrument D: Regulacje dotyczące zatrudnienia osób niepełnosprawnych – przepisy i rozwiązania rynku pracy (np. uprawnienia, zachęty, wymogi) są tworzone właśnie po to, by wspierać zatrudnienie tej grupy, więc również mają charakter bezpośrednio adresowany.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo "bezpośrednio", szukaj odpowiedzi, która jest najbardziej ogólna i nie wskazuje konkretnej grupy beneficjentów. To często pozwala odróżnić instrument powszechny (jak podatki) od instrumentu wsparcia.
