W sterylizacji prowadzonej w ciekłym kwasie nadoctowym wyrób jest poddawany działaniu środka chemicznego w roztworze. Taki proces nie jest równoważny z przygotowaniem wyrobu do długiego przechowywania w zapakowanej bariery sterylnej, jak ma to miejsce w typowej sterylizacji parowej w opakowaniu.
Dlatego odpowiedź "natychmiast." jest właściwa: po zakończeniu procesu (łącznie z etapami płukania, osuszania zgodnie z procedurą i zachowaniem aseptyki) instrumentarium powinno trafić do użycia bez odkładania na magazyn. Kluczowym powodem jest ryzyko re-kontaminacji po wyjęciu z roztworu i brak standardowego mechanizmu utrzymania jałowości w czasie składowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "w okresie 6 miesięcy." – taki horyzont czasu kojarzy się z terminami ważności pakietów po sterylizacji w opakowaniach barierowych i przy właściwym magazynowaniu. Nie odpowiada realiom procesu chemicznego w cieczy.
- "w okresie miesiąca." – podobnie jak wyżej, sugeruje możliwość przechowywania wyrobu jako sterylnego przez stały czas, co jest typowe dla wyrobów zapakowanych i przechowywanych według zasad. Sama sterylizacja w cieczy tego nie gwarantuje.
- "w okresie 1 do 12 miesięcy, zależnie od rodzaju opakowania," – odpowiedź jest kusząca, bo odwołuje się do opakowania, jednak w tym kontekście miesza dwa porządki: w sterylizacji w cieczy nie testuje się zwykle "terminu ważności pakietu" w taki sposób jak w sterylizacji terminalnej w opakowaniu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: metody "na mokro" (chemiczne w roztworze) są zwykle związane z użyciem bezpośrednio po procesie, natomiast dłuższe przechowywanie dotyczy procesów terminalnych w opakowaniu i z kontrolowanym magazynowaniem.
