Inwentaryzacja ma na celu ustalenie rzeczywistego stanu składników majątku i porównanie go ze stanem wynikającym z ewidencji. Dla zapasów, które są fizycznie dostępne w magazynie (np. w hurtowni), podstawową metodą jest spis z natury. Oznacza to, że towar trzeba bezpośrednio policzyć, zważyć albo zmierzyć, a następnie wyniki ująć w dokumentacji spisowej i rozliczyć ewentualne różnice.
Odpowiedź "spisu z natury." jest poprawna, bo to metoda przypisana do rzeczowych składników aktywów obrotowych znajdujących się w jednostce (towary, materiały, produkty). W praktyce hurtowni jest to też najbardziej intuicyjna metoda: pracownicy magazynu wykonują liczenie pozycji asortymentowych, kontrolują oznaczenia i jednostki miary oraz dbają o ograniczenie ruchu magazynowego, aby wynik spisu był wiarygodny.
Odpowiedź "uzgodnienia sald." jest błędna w tym kontekście. Uzgadnianie/potwierdzanie sald stosuje się do składników, których nie da się sprawdzić przez fizyczne policzenie w magazynie jednostki, albo gdy są one poza jednostką (np. powierzone innemu podmiotowi). Dla towarów leżących na półkach hurtowni taka metoda nie spełnia celu, bo nie weryfikuje realnej ilości w magazynie.
Odpowiedź "weryfikacji dokumentów." również nie dotyczy typowo towarów dostępnych w magazynie. Weryfikacja polega na sprawdzeniu zapisów i dowodów księgowych oraz ocenie realności wykazanego stanu – stosuje się ją dla pozycji, których nie da się zinwentaryzować spisem z natury lub potwierdzeniem.
Odpowiedź "ustaloną przez kierownika jednostki." jest fałszywa jako zasada ogólna. Kierownik odpowiada za organizację i prawidłowość inwentaryzacji, ale wybór metody nie jest dowolny – wynika z rodzaju składnika i okoliczności. Na egzaminie warto zapamiętać: towary w magazynie = spis z natury; towary u kontrahenta = potwierdzenie; pozostałe trudne do policzenia = weryfikacja.
