W pytaniu kluczowe są dwie informacje: inwestor akceptuje największe ryzyko oraz oczekuje możliwości osiągnięcia wysokich zysków przy horyzoncie 5 lat. W praktyce finansowej obowiązuje ogólna zależność: im większe ryzyko (zmienność wartości inwestycji i możliwość okresowych strat), tym potencjalnie wyższa oczekiwana stopa zwrotu w długim terminie.
Odpowiedź "Fundusz akcyjny" jest poprawna, ponieważ fundusze akcyjne lokują znaczną część aktywów w akcjach spółek. Akcje potrafią mocno wahać się w krótkim i średnim terminie (wysokie ryzyko), ale jednocześnie dają szansę na ponadprzeciętne zyski w dłuższym horyzoncie. Okres 5 lat jest spójny z podejściem, w którym inwestor godzi się na wahania po drodze, licząc na korzystny wynik w dłuższym czasie.
Pozostałe odpowiedzi są mniej adekwatne do deklaracji "największego ryzyka":
- "Fundusz papierów dłużnych" – jest zwykle oparty o obligacje i inne instrumenty dłużne. Z reguły wiąże się to z mniejszą zmiennością niż rynek akcji, a więc niższym ryzykiem i niższym potencjałem bardzo wysokich zysków. To częściej wybór dla inwestora ostrożnego.
- "Fundusz stabilnego wzrostu" – sama nazwa wskazuje na dążenie do ograniczania wahań. Tego typu rozwiązania zazwyczaj mieszają instrumenty bardziej i mniej ryzykowne, co obniża ryzyko w porównaniu z czysto akcyjną strategią. Nie odpowiada to warunkowi "największego ryzyka".
- "Fundusz zrównoważony" – z definicji ma łączyć część akcyjną z częścią dłużną w bardziej zbalansowanych proporcjach. Dywersyfikacja zmniejsza ryzyko względem portfela w pełni akcyjnego, więc nie jest to wybór dla osoby deklarującej maksymalną tolerancję ryzyka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie typu "największe ryzyko", zwykle należy szukać instrumentu najbardziej wrażliwego na wahania rynku (akcje), a gdy "bezpieczeństwo/ochrona kapitału" – instrumentów dłużnych lub rozwiązań o ograniczonej zmienności.