W podejściu Marii Montessori kluczowym celem pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym jest wspieranie jego samodzielności (niezależności, sprawstwa i odpowiedzialności za własne działanie). Osiąga się to przez stworzenie przygotowanego otoczenia, dobór materiałów adekwatnych do rozwoju oraz rolę dorosłego jako uważnego przewodnika, który pomaga tyle, ile trzeba, ale nie wyręcza.
Odpowiedź "doprowadzenie dziecka do samodzielności." jest trafna, ponieważ dobrze oddaje istotę tego podejścia: dziecko uczy się przez działanie, powtarzanie, porządkowanie doświadczeń i stopniowe przejmowanie kontroli nad czynnościami dnia codziennego (np. samoobsługa, porządek, proste prace praktyczne). Dla trzylatka to właśnie te kompetencje są fundamentem rozwoju.
Dlaczego pozostałe propozycje nie są istotą koncepcji Montessori?
- "nauka czytania." – czytanie nie jest nadrzędnym celem na tym etapie; może pojawić się, jeśli dziecko jest gotowe, ale nie definiuje metody.
- "przygotowanie do nauki w szkole." – jest to sformułowanie zbyt ogólne i "systemowe". Montessori akcentuje rozwój autonomii i kompetencji życiowych, a nie realizację szkolnego programu jako celu samego w sobie.
- "nauka liczenia." – podobnie jak czytanie, jest to tylko jeden z możliwych obszarów aktywności, a nie istota podejścia w pracy z trzylatkiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się umiejętności "akademickie" (czytanie, liczenie), a wśród opcji jest rozwój funkcjonalny (samodzielność, sprawstwo, niezależność), w pytaniach o Montessori najczęściej poprawna jest odpowiedź związana z samodzielnym działaniem dziecka.
