W SQL do modyfikacji danych już zapisanych w tabeli (czyli zmiany wartości w istniejących wierszach/rekordach) używa się instrukcji UPDATE. Jest to polecenie z grupy DML (Data Manipulation Language), czyli języka manipulacji danymi.
Typowy schemat użycia wygląda tak: wskazujesz tabelę, określasz które kolumny mają otrzymać nowe wartości (SET), a następnie ograniczasz zakres zmian warunkiem, najczęściej przez WHERE. Dzięki WHERE aktualizujesz konkretny rekord lub grupę rekordów. Bez WHERE instrukcja UPDATE może zmodyfikować wiele wierszy, a nawet całą tabelę, co jest częstym źródłem błędów w praktyce.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym kontekście?
- ALTER – to polecenie typu DDL (Data Definition Language). Służy do zmiany struktury obiektów bazy (np. dodania kolumny, zmiany typu danych, dodania ograniczenia), a nie do zmiany wartości w istniejących wierszach.
- MODIFY – może występować jako element składni w niektórych dialektach przy zmianach definicji (np. modyfikacja kolumny), ale nie jest standardową instrukcją służącą do aktualizacji danych rekordu jak UPDATE.
- CHANGE – podobnie jak MODIFY, bywa kojarzone z operacjami na definicji kolumn w wybranych systemach, ale nie jest właściwą, ogólną instrukcją SQL do zmiany danych wiersza.
Wniosek egzaminacyjny: jeśli pytanie dotyczy zmiany wartości pól w istniejącym rekordzie, właściwą odpowiedzią jest UPDATE (DML). Jeśli dotyczy zmiany schematu tabeli, wtedy w grę wchodzi ALTER (DDL).