W reklamie drukowanej "adresowy" i "bezadresowy" opisują przede wszystkim sposób dystrybucji, a nie jakość projektu, koszty czy skuteczność.
Druk bezadresowy (np. ulotki roznoszone na osiedlu, wkładane do skrzynek w wybranej dzielnicy, rozdawane w punktach) nie jest przypisany do konkretnej osoby ani konkretnego adresu z imienia i nazwiska. Zwykle dobór odbiorców odbywa się "obszarowo" (rejon, ulica, miejscowość) lub "masowo" (duży zasięg), bez personalizacji i bez listy adresowej.
Druk adresowy to materiały wysyłane na konkretne adresy (pocztowe lub firmowe) na podstawie bazy danych. Dzięki temu można kierować przekaz do wybranych segmentów (np. stałych klientów, firm z danej branży), planować personalizację oraz kontrolować liczbę wysyłek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "Bezadresowy jest tańszy w produkcji" – koszt bywa inny, ale nie definiuje pojęć; czasem droższa jest dystrybucja, czasem przygotowanie, zależy od nakładu i oprawy.
- "Adresowy jest bardziej skuteczny" – często może być skuteczniejszy, ale to zależy od oferty, bazy i kreacji; skuteczność nie jest "główną różnicą definicyjną".
- "Bezadresowy nie zawiera informacji kontaktowych" – materiał bezadresowy zwykle właśnie powinien zawierać kontakt (telefon/WWW/adres), więc to stwierdzenie jest fałszywe i niezwiązane z definicją.
W praktyce egzaminacyjnej: szukaj w treści odpowiedzi informacji o konkretnym adresowaniu (baza, adres, odbiorca) vs masowym kolportażu (obszar, rejon, skrzynki, rozdawnictwo).
