W gospodarstwie agroturystycznym zwierzęta są elementem oferty dla gości, dlatego nacisk kładzie się na funkcję edukacyjną, rekreacyjną oraz bezpieczeństwo kontaktu człowiek–zwierzę. Z tego powodu typową cechą jest większa bioróżnorodność gatunków (różne gatunki w niewielkich liczebnie grupach) oraz możliwość obserwacji i karmienia zwierząt przez zwiedzających pod nadzorem.
Odpowiedź "Większa bioróżnorodność gatunków i kontakt ze zwiedzającymi" jest poprawna, bo opisuje to, co rzeczywiście odróżnia agroturystykę od gospodarstwa nastawionego na produkcję: cel utrzymania zwierząt i sposób ich prezentowania/udostępniania gościom.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ mylą specyfikę agroturystyki z zasadami żywienia:
- "Zwierzęta otrzymują bardziej zróżnicowaną dietę" – zróżnicowanie diety nie wynika z samego faktu prowadzenia agroturystyki. Dawki pokarmowe układa się zgodnie z normami żywienia w zależności od gatunku, wieku, masy ciała i produkcyjności, a nie "dla turystów".
- "Zwierzęta są karmione większymi porcjami" – wielkość dawki nie jest cechą typu gospodarstwa, tylko potrzeb bytowych i produkcyjnych zwierzęcia. Zbyt duże porcje mogą wręcz pogarszać dobrostan i zdrowie.
- "Nie ma żadnej różnicy" – różnice istnieją, ale dotyczą przede wszystkim organizacji utrzymania i roli zwierząt (kontakt z gośćmi, dobór łagodnych osobników, aspekt edukacyjny), a nie automatycznie "innych" norm żywienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się temat żywienia, szukaj odpowiedzi odwołujących się do norm i potrzeb zwierząt. Gdy temat dotyczy agroturystyki, najczęściej chodzi o funkcję, atrakcyjność dla gości, dobrostan i bezpieczeństwo.
