KWALIFIKACJA BUD2 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 6.
Jaka jest klasa tarcicy iglastej oznakowanej na czole jednym punktem zielonym?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznakowanie tarcicy punktami barwnymi na czole jest sposobem szybkiego rozpoznania jej klasy jakości.
Jeden punkt zielony odpowiada klasie II, dlatego spośród opcji I–IV należy wskazać właśnie "II".

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy praktycznego rozpoznawania klasy tarcicy iglastej na podstawie oznaczenia na czole (na powierzchni przekroju poprzecznego elementu). W warsztacie i na budowie stosuje się różne sposoby identyfikacji jakości materiału; jednym z nich jest znakowanie punktami w określonych kolorach, które odpowiadają klasom jakości.

W tym systemie jeden punkt zielony oznacza klasę II. Oznacza to, że tarcica spełnia wymagania jakościowe odpowiadające drugiej klasie i może być dobierana do zastosowań, w których nie jest wymagana najwyższa selekcja materiału, ale nadal oczekuje się ograniczonej liczby i wielkości wad.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "I" – to inna klasa niż ta wskazana przez pojedynczy zielony punkt; częsty błąd wynika z intuicji, że "oznaczenie" sugeruje klasę najwyższą.
  • "III" – oznacza niższą jakość niż klasa II; wybór bywa skutkiem mylenia kolejności klas lub przeniesienia zasad z innego klucza znakowania.
  • "IV" – to klasa jeszcze niższa; jest wybierana zwykle przy zgadywaniu lub gdy uczeń kojarzy jedynie, że kolor "coś oznacza", ale nie pamięta przyporządkowania.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o oznakowanie materiałów najpierw identyfikuj miejsce znaku (tu: czoło), rodzaj znaku (punkt) i barwę, a dopiero potem przypominaj przypisanie do klasy. To zmniejsza ryzyko pomyłki wynikającej z automatycznego wyboru "I".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Punkt na czole tarcicy to znak identyfikacyjny używany do szybkiego rozpoznania klasy/jakości materiału. Odczytuje się go na przekroju poprzecznym elementu, a znaczenie zależy od przyjętego systemu znakowania (np. kolor i liczba punktów).
W systemie zastosowanym w tym typie zadań egzaminacyjnych jeden zielony punkt na czole tarcicy iglastej odpowiada klasie II. Trzeba rozróżniać to od innych spotykanych oznaczeń handlowych, które mogą wyglądać podobnie.
Czoło jest łatwe do obejrzenia nawet przy składowaniu w sztaplach. Znak na czole zwykle pozostaje widoczny po docięciu długości, ułatwia segregację w magazynie i pozwala szybko sprawdzić, czy dana sztuka pasuje do wymagań jakościowych robót ciesielskich.
Nie zawsze. W praktyce mogą istnieć różne systemy znakowania zależne od producenta, zakładu lub dokumentacji dostawy. Na egzaminie liczy się system przewidziany w materiałach dydaktycznych i w treści pytania, dlatego warto uczyć się przyporządkowań używanych w zadaniach.
Najczęstsze pomyłki to: wybór klasy "I" z przyzwyczajenia (bo kojarzy się z najlepszą), mylenie kolejności klas (II z III), oraz przenoszenie zasad z innych oznaczeń (np. znaki na etykiecie, symbole sortowania). Pomaga zapamiętanie konkretnego kodu: kolor + liczba punktów.
W treści jest wprost podane "tarcica iglasta", czyli z drzew iglastych (np. sosna, świerk). To ważne, bo klasyfikacja, wady dominujące i praktyka doboru materiału mogą się różnić między iglastym a liściastym. Na egzaminie trzymaj się wskazanego rodzaju drewna.
Klasa tarcicy ma znaczenie przy doborze elementów konstrukcyjnych (np. krokwie, jętki, płatwie), gdzie wady drewna wpływają na nośność i trwałość. Ma też znaczenie przy szalunkach i konstrukcjach pomocniczych, gdzie można dopuścić inną jakość niż w elementach docelowych.
Na ocenę jakości wpływają m.in. sęki (wielkość i liczba), pęknięcia, skręt włókien, krzywizna, sinizna oraz uszkodzenia mechaniczne. Im więcej i im poważniejsze wady, tym niższa klasa. Na egzaminie warto umieć nazwać wady i rozumieć ich wpływ na zastosowanie.
Nie. Klasa tarcicy (jakości/sortowania) odnosi się do cech widocznych i ogólnej jakości, natomiast klasa wytrzymałości dotyczy parametrów mechanicznych stosowanych w projektowaniu konstrukcji. W zadaniach ciesielskich często bada się podstawowe oznaczenia jakościowe, a nie obliczeniowe klasy wytrzymałości.
Dobrze działa metoda fiszek: z jednej strony "1 punkt zielony na czole", z drugiej "klasa II". Łącz to ze zdjęciami lub próbkami drewna w pracowni. Powtarzaj w krótkich sesjach i mieszaj podobne bodźce (kolory/klasy), aby zmniejszyć ryzyko mylenia przez podobieństwo.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 69% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że oznakowanie tarcicy punktami barwnymi na czole jest sposobem szybkiego rozpoznania jej klasy jakości.Jeden punkt zielony odpowiada klasie II, dlatego spośród opcji I–IV należy wskazać właśnie "II".

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do technologii drewna i materiałoznawstwa w zawodach budowlanych (dział: tarcica i sortowanie)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji robót ciesielskich dotyczące rozpoznawania wad i klas tarcicy
  • Karty/atlas wad drewna stosowane w nauczaniu zawodowym (sęki, pęknięcia, skręt włókien, sinizna)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego