W tego typu zadaniu szuka się maksymalnej długości traktu światłowodowego, przy której sygnał na wejściu odbiornika nadal spełnia wymagania czułości. Ponieważ w treści podano, że sygnał nie jest regenerowany, cały tor należy rozpatrywać jako jeden odcinek strat.
1) Budżet mocy łącza
Budżet mocy (w dB) to "zapas", jaki mamy na pokrycie strat: wynika z porównania mocy nadajnika (w dBm) z minimalną mocą wymaganą przez odbiornik (czułość w dBm). Dla projektowania połączenia przyjmuje się wariant najgorszy, czyli taki, który daje najmniejszy budżet (najmniej korzystne wartości graniczne).
2) Straty w torze
Całkowite straty to suma:
- strat stałych (np. złącza, spawy, elementy pośrednie) – wartości te są podane w tabeli do zadania,
- strat liniowych włókna, zależnych od długości (tłumienie jednostkowe w dB/km dla 2. okna transmisyjnego) pomnożonych przez długość odcinka.
3) Równanie na długość
Po zsumowaniu strat stałych otrzymuje się pozostały "zapas" na samą linię. Długość maksymalna wynika z przekształcenia zależności:
budżet mocy = straty stałe + (tłumienie jednostkowe · długość).
Stąd: długość = (budżet mocy − straty stałe) / tłumienie jednostkowe.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "47,5 km"?
Jest to wynik obliczeń bilansu mocy wykonanych z użyciem parametrów granicznych nadajnika i odbiornika oraz dodatkowych strat z tabeli dla 2. okna transmisyjnego, przy założeniu braku regeneracji sygnału.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "10 km" zwykle odpowiada zaniżeniu długości przez nieuwzględnienie tego, że budżet mocy pozwala na dłuższy odcinek, lub przez przyjęcie zbyt dużego tłumienia jednostkowego.
- "81,5 km" może wynikać z przyjęcia zbyt optymistycznych parametrów (np. maksymalnej mocy nadajnika) albo pominięcia części strat stałych.
- "150 km" jest typowym efektem całkowitego pominięcia strat z tabeli lub błędnego operowania znakami przy dBm (odejmowanie liczb ujemnych bez kontroli sensu fizycznego).
