W idealnym (modelowym) przetworniku cyfrowo-analogowym (C/A, DAC) napięcie wyjściowe jest proporcjonalne do wartości liczby zapisanej na wejściu cyfrowym oraz do napięcia odniesienia Vref, które wyznacza skalę przetwarzania.
Krok 1: odczyt słowa binarnego.
Słowo a2a1a0 = 100 w kodzie binarnym prostym oznacza:
1·22 + 0·21 + 0·20 = 4, więc D = 4.
Krok 2: podstawienie do wzoru dla idealnego DAC.
Dla wielu zadań egzaminacyjnych przyjmuje się uproszczony model unipolarny:
Vout = Vref · D / 2n, gdzie n to liczba bitów. Tutaj n=3, zatem 2n=8.
Krok 3: obliczenie napięcia.
Vout = 5 V · 4/8 = 5 V · 0,5 = 2,5 V.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1,25 V – to typowy wynik pomyłki w wartości kodu (np. potraktowanie "100" jak 2 zamiast 4) albo użycia nieadekwatnego dzielnika, co daje zaniżony rezultat.
- 0,625 V – odpowiada jeszcze większemu zaniżeniu (błąd wagi bitów lub błędne "podwójne" skalowanie), przez co napięcie nie pasuje do połowy skali dla kodu 100.
- 10 V – przekracza Vref, więc w typowym modelu DAC unipolarnego jest nielogiczne: napięcie odniesienia wyznacza górny zakres, a wyjście nie powinno go przewyższać.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze zamień kod binarny na D w dziesiętnym, potem sprawdź, czy wynik ma sens względem Vref (np. kod 100 w 3 bitach to połowa zakresu, więc wynik powinien być blisko połowy Vref).