Zysk anteny można podawać jako wartość względną względem wybranego wzorca. Najczęściej spotkasz dwa odniesienia:
- dBi – zysk względem idealnej anteny izotropowej (wzorzec promieniujący równomiernie we wszystkich kierunkach),
- dBd – zysk względem dipola półfalowego.
Kluczowe jest to, że dipol półfalowy nie jest równy izotropowi: ma większy zysk w maksimum charakterystyki promieniowania. Z tego wynika stała różnica między skalami: 0 dBd odpowiada ok. 2,15 dBi. Dlatego dla tej samej anteny zapisanej w obu jednostkach zawsze zachodzi relacja: G(dBi) = G(dBd) + 2,15, a więc różnica Gi − Gd wynosi 2,15 dB.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1,15 – zaniża różnicę; to typowy efekt pomylenia stałej 2,15 z inną "zapamiętaną" liczbą.
- 3,15 – bywa wybierane przez skojarzenie z 3 dB (często używane w elektronice), ale to inne zjawisko i inne odniesienie.
- 4,15 – jest zbyt duże; sugeruje błędne założenie, że różnica zależy od anteny, a nie od definicji wzorca.
W praktyce, gdy porównujesz anteny lub budżet łącza, zawsze sprawdź, czy producent podał zysk w dBi czy dBd. Mieszanie tych jednostek bez przeliczenia powoduje stały błąd 2,15 dB w kalkulacjach.
