Jednostka Erlang (E) służy do opisu natężenia ruchu telekomunikacyjnego i jest interpretowana jako stosunek czasu zajętości łącza (lub kanału/toru) do czasu obserwacji. Innymi słowy: jeśli w danym oknie pomiarowym zasób jest zajęty przez pewną część czasu, to ta część (ułamek) jest wyrażana w Erlangach.
W praktyce zadań telekomunikacyjnych, gdy nie podano inaczej, za okres odniesienia przyjmuje się 1 godzinę. Wtedy 1 E oznacza pełne (ciągłe) zajęcie zasobu przez całą godzinę, a 0,25 E oznacza zajęcie przez jedną czwartą tej godziny.
Dlatego dla obciążenia 0,25 E czas zajętości w ciągu godziny liczymy wprost:
Czas zajętości = 0,25 × 60 min = 15 min.
Odpowiedź "15 minut." jest poprawna, bo dokładnie odpowiada 25% z 60 minut.
- Odpowiedź "25 minut." jest typowym skutkiem pomylenia 0,25 z liczbą minut lub intuicją "0,25 to 25", bez przeliczenia godzin na minuty.
- Odpowiedź "35 minut." nie odpowiada ani 25% godziny, ani prostemu przeliczeniu udziału czasu; to wartość przypadkowa względem definicji Erlanga.
- Odpowiedź "45 minut." odpowiadałaby 0,75 E w okresie 1 godziny, więc wskazuje na błędne odwrócenie proporcji lub nieuwagę w mnożeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zadaj sobie pytanie "jaki jest okres obserwacji?". Jeśli go nie ma, w tego typu zadaniach najczęściej przyjmuje się 1 godzinę i mnoży wynik w Erlangach przez 60, aby otrzymać minuty zajętości.
