Jedwab należy do tkanin delikatnych: łatwo ulega uszkodzeniom pod wpływem zbyt wysokiej temperatury, nacisku i długiego kontaktu ze stopą żelazka. W praktyce krawieckiej oznacza to, że podczas wykończania sukienki z jedwabiu dobiera się najniższy bezpieczny zakres temperatur, a dodatkowo często stosuje się prasowanie przez cienką przekładkę (np. bawełnianą ściereczkę) oraz krótkie przyłożenia żelazka zamiast "przejeżdżania" po materiale.
Wartość 110°C odpowiada typowemu maksymalnemu ustawieniu dla tkanin wymagających bardzo ostrożnego prasowania. Taki limit ma sens technologiczny: chroni jedwab przed:
- przypaleniem i trwałym odbarwieniem,
- wybłyszczeniem (pojawieniem się połysku w miejscach docisku),
- zagnieceniami i odkształceniami, które mogą się "utrwalić" przy zbyt wysokiej temperaturze,
- uszkodzeniem wykończeń (apretury, nadruki, delikatne dodatki).
Temperatura 130°C bywa już zbyt wysoka dla części jedwabi (zwłaszcza cienkich, naturalnych, z delikatnym splotem) i zwiększa ryzyko błyszczenia oraz śladów po stopie żelazka. 150°C jest typowa raczej dla mniej wrażliwych materiałów niż jedwab i może prowadzić do szybkiego pogorszenia wyglądu tkaniny. 200°C to bardzo wysoki zakres zarezerwowany dla materiałów znoszących intensywne prasowanie; dla jedwabiu zwykle jest niebezpieczny i może spowodować nieodwracalne zniszczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "maksymalnej" temperatury, wybieraj wartość odpowiadającą ochronie materiału. Dodatkowo pamiętaj, że w realnej pracy zawsze należy kierować się metką wyrobu oraz próbą na niewidocznym fragmencie, bo skład i wykończenie mogą zmieniać tolerancję na ciepło.
