BER (Bit Error Rate) to stosunek liczby błędnie odebranych bitów do liczby wszystkich odebranych bitów w danym okresie. Jest to podstawowy, liczbowy wskaźnik jakości pracy cyfrowego toru transmisyjnego.
W sieciach PDH (multipleksacja plezjochroniczna) stan techniczny toru i jego przydatność do świadczenia usług ocenia się m.in. przez obserwację BER. Zasada interpretacji jest stała: większy BER = więcej błędów = gorsza jakość. Dlatego progi alarmowe ustala się tak, aby:
- wcześnie wykrywać pogorszenie jakości,
- odróżnić drobne, przejściowe problemy od stanu wymagającego pilnej interwencji,
- ułatwić utrzymanie sieci (priorytety napraw).
Odpowiedź 10-3 odpowiada sytuacji, w której błędy są już na tyle częste, że wpływają na poprawność transmisji i mogą powodować zauważalne problemy w usługach. Taki poziom BER jest więc sensownym progiem dla alarmu pilnego (w ujęciu eksploatacyjnym), bo wskazuje na stan wymagający szybkiej reakcji.
Pozostałe wartości (10-4, 10-5, 10-6) oznaczają coraz mniejszą częstość błędów. Typowy błąd uczniów polega na odwróceniu znaczenia potęgi i uznaniu, że "mniejsza liczba" jest groźniejsza. W BER jest odwrotnie: 10-6 to zwykle znacznie lepsza jakość niż 10-3, więc takie wartości mogą odpowiadać co najwyżej poziomom ostrzegawczym albo stanom uznawanym za akceptowalne (zależnie od przyjętej metodyki).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównuj potęgi dziesięciu "logicznie" – 10-3 > 10-6, więc BER 10-3 oznacza więcej błędów niż 10-6.
