W zadaniach kosztorysowych kluczowe jest rozdzielenie, które pozycje podano w cenach netto, a które w cenach brutto, oraz do czego należy doliczyć VAT.
Tu występują trzy grupy kosztów:
- Części zamienne (pięć palców podwójnych, pięć przycisków i dziesięć nożyków) – ich ceny jednostkowe należy odczytać z materiału do zadania (np. cennika/ilustracji), a następnie policzyć łączny koszt netto przez przemnożenie ilości przez ceny i zsumowanie.
- Śruby i nity – podano jako 20,00 zł netto, więc ta pozycja również zwiększa podstawę do naliczenia VAT.
- Robocizna – podano jako 100,00 zł brutto, więc nie dolicza się do niej ponownie VAT; jest to już kwota końcowa do dodania.
Następnie oblicza się VAT od części i materiałów podanych netto, czyli od sumy: (koszt części netto + 20,00 zł). Stawka 23% oznacza mnożnik 0,23, a kwota brutto dla tych pozycji to: netto + VAT (lub netto × 1,23).
Na końcu do kwoty brutto części/materiałów dodaje się robociznę brutto 100,00 zł. Otrzymana suma po zaokrągleniu do 0,01 zł daje 370,60 zł.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Zwykle odpowiadają typowym pomyłkom: nieuwzględnieniu jednej pozycji (np. śrub i nitów), naliczeniu VAT od robocizny mimo podania jej brutto albo zastosowaniu VAT do niewłaściwej podstawy (np. tylko do części bez materiałów pomocniczych).
