KWALIFIKACJA BUD18 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 20.
Jaki błąd prawdopodobnie powstał podczas pomiaru długości w kierunku powrotnym, jeżeli osoba dokonująca pomiaru źle określiła liczbę pełnych odłożeń taśmy, ponieważ zgubiła jedną szpilkę?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zgubienie jednej szpilki powoduje omyłkę w liczeniu pełnych odłożeń taśmy, a więc nagłą, dużą niezgodność wyniku (nie wynikającą z metody ani warunków w sposób powtarzalny).
Takie pomyłki klasyfikuje się jako błędy grube, które zwykle eliminuje się przez kontrolę i powtórzenie pomiaru.

Pełne wyjaśnienie:

W pomiarze długości taśmą (w przód i w kierunku powrotnym) często stosuje się szpilki do zliczania kolejnych, pełnych odłożeń taśmy. Jeżeli wykonawca zgubi jedną szpilkę, to najczęściej oznacza to, że błędnie policzył liczbę pełnych odłożeń.

Taki błąd ma charakter omyłki (np. w zliczaniu, zapisie, przestawieniu wartości). Omyłki powodują zwykle dużą, skokową rozbieżność wyniku i nie wynikają z fizycznych właściwości instrumentu ani z warunków terenowych w sposób przewidywalny. Dlatego poprawna odpowiedź to "Gruby."

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "Systematyczny." dotyczy błędu o stałym znaku lub przewidywalnej zależności (np. stała poprawka długości taśmy, wpływ temperatury, stały błąd odczytu). Zgubienie szpilki nie tworzy regularnego, powtarzalnego odchylenia – to jednorazowa pomyłka.
  • "Przypadkowy." odnosi się do małych, nieuniknionych wahań obserwacji wokół wartości prawdziwej (np. drobne różnice w naciągu, odczycie, ustawieniu). Utrata szpilki zwykle daje błąd znacznie większy niż typowe fluktuacje przypadkowe.
  • "Losowy." w praktyce bywa używany jako synonim "przypadkowy", więc również nie opisuje omyłki w zliczaniu. W zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, że przyczyna leży w pomyłce rachunkowo-ewidencyjnej, a nie w naturalnym rozrzucie obserwacji.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się zgubienie, pomylenie, przestawienie, błędny zapis, złe zliczenie, najczęściej chodzi o błąd gruby i konieczność kontroli/powtórzenia pomiaru, a nie o uśrednianie wyników.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Błąd gruby to zwykle omyłka wykonawcy (np. złe zliczenie odłożeń, pomyłka w zapisie, przestawienie cyfr), która powoduje dużą rozbieżność wyniku. Nie opisuje naturalnego rozrzutu, tylko błąd "z pomyłki", który najczęściej wykrywa się kontrolą i eliminuje przez powtórzenie pomiaru.
Szpilki służą do liczenia pełnych odłożeń taśmy. Zgubienie jednej szpilki prowadzi do błędnego zliczenia odłożeń (omyłka), co zmienia wynik skokowo o około długość jednego odłożenia. To jest typowy mechanizm powstawania błędów grubych, a nie błędów przypadkowych.
Błąd systematyczny jest powtarzalny i wynika z metody/instrumentu (np. stała poprawka, wpływ temperatury). Błąd gruby wynika z omyłki (złe zliczenie, zapis). W praktyce: systematyczny daje podobne odchylenie w wielu seriach, a gruby pojawia się nagle w pojedynczym wyniku.
Błąd przypadkowy to niewielkie, trudne do uniknięcia wahania wyniku wokół wartości prawdziwej, np. drobne różnice w naciągu taśmy, odczycie, ustawieniu. Takie błędy analizuje się statystycznie (seria pomiarów), ale nie tłumaczą one dużych skoków wyniku wynikających z omyłek w zliczaniu.
W wielu materiałach dydaktycznych terminy "losowy" i "przypadkowy" są używane jako bliskoznaczne dla opisania rozrzutu obserwacji. Niezależnie od nazwy, chodzi o małe wahania. Omyłka typu zgubienie szpilki nie jest takim wahaniem, dlatego klasyfikuje się ją jako błąd gruby.
Najczęściej stosuje się pomiar w przód i w tył, porównanie wyników, kontrolę liczby szpilek, a także kontrolę zapisu w szkicu polowym. Jeżeli rozbieżność jest duża, zamiast uśredniania wykonuje się zwykle ponowny pomiar i weryfikację czynności, które mogły być omyłkowe.
Najczęściej przy czynnościach "ewidencyjnych": zliczaniu odłożeń, przenoszeniu szpilek, zapisywaniu wyników, odczycie i przepisywaniu wartości. To są momenty, gdy łatwo o pomyłkę człowieka. Dlatego ważne są powtarzalne procedury i kontrola wzajemna w zespole.
Pomaga ustalenie stałej procedury: odkładanie szpilek w jedno miejsce, liczenie na głos, prowadzenie krótkiej notatki pomocniczej, kontrola liczby szpilek przed i po odcinku oraz wykonywanie pomiaru w parze (jedna osoba mierzy, druga kontroluje zliczanie i zapis). To zmniejsza ryzyko omyłek.
Skutek jest zwykle duży i skokowy: wynik może różnić się o około jedną (lub wielokrotność) długości odłożenia taśmy. Taka rozbieżność potrafi zaburzyć obliczenia sytuacyjne i kontrolę osnowy. Dlatego rozpoznanie omyłki powinno prowadzić do weryfikacji i powtórzenia pomiaru.
Ćwicz rozpoznawanie mechanizmu powstania błędu: omyłka (błąd gruby), stała przyczyna (systematyczny), rozrzut obserwacji (przypadkowy). Rób krótkie fiszki z typowymi przykładami terenowymi: taśma, tachimetr, niwelator, zapis w dzienniku. To ułatwia szybki wybór na teście.
info

Statystycznie 40% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/B%C5%82%C4%85d_gruby - dostęp 2026-03-05
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/B%C5%82%C4%85d_przypadkowy - dostęp 2026-03-05
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/B%C5%82%C4%85d_systematyczny - dostęp 2026-03-05

Materiały:

  • Podręczniki do miernictwa geodezyjnego (rozdziały: błędy pomiarów, pomiar długości)
  • Skrypty szkolne z geodezji: pomiary sytuacyjne i wysokościowe
  • Materiały ćwiczeniowe z kontroli pomiarów (pomiary w przód/w tył)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego