Adres MAC to identyfikator interfejsu sieciowego używany w warstwie łącza danych. W sieciach bezprzewodowych punkt dostępowy może prowadzić listę urządzeń, którym wolno się przyłączyć (lista dozwolonych) albo które mają być blokowane (lista zabronionych). Taka funkcja jest nazywana filtrowaniem adresów MAC i jej celem jest ograniczenie dostępu do sieci dla określonych urządzeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Zwiększenie prędkości transmisji danych" – filtrowanie MAC nie wpływa na modulację, przepływność ani obciążenie radiowe w sposób, który miałby zwiększać prędkość. To mechanizm decyzyjny "kto może się podłączyć", a nie optymalizacja transmisji.
- "Zmniejszenie zakłóceń radiowych" – zakłócenia zależą od warunków radiowych (kanał, szerokość kanału, moc, interferencje). Filtrowanie MAC nie zmienia środowiska radiowego; co najwyżej może ograniczyć liczbę klientów, ale nie jest to narzędzie do redukcji zakłóceń.
- "Umożliwienie szyfrowania danych" – szyfrowanie zapewniają mechanizmy bezpieczeństwa WLAN (np. WPA2/WPA3), a nie lista MAC. Filtrowanie MAC nie zapewnia poufności ani integralności danych.
W praktyce filtrowanie MAC bywa traktowane jako dodatkowa, pomocnicza warstwa, ponieważ adres MAC można podszyć (spoofing), a współczesne urządzenia stosują losowe adresy MAC podczas skanowania i czasem także przy łączeniu. Na egzaminie kluczowe jest jednak rozróżnienie: filtrowanie MAC = kontrola dostępu, a nie szyfrowanie czy poprawa parametrów radiowych.
