Technika NOS jest jedną z klasycznych metod mikrofonowania stereofonicznego, w której para mikrofonów jest ustawiana tak, aby uzyskać czytelny obraz przestrzenny (szerokość sceny, stabilny środek) przy zachowaniu praktycznej zgodności po zsumowaniu do mono.
W tej technice istotnym parametrem jest kąt rozwarcia pomiędzy osiami mikrofonów. W konfiguracji określanej jako NOS przyjmuje się 90°. Taki kąt jest traktowany jako element definicyjny tej techniki i pozwala osiągnąć charakterystyczny kompromis pomiędzy szerokością panoramy a czytelnością źródeł w środku obrazu stereo.
Odpowiedzi z innymi kątami są błędne, ponieważ odnoszą się do innych ustawień spotykanych w praktyce lub do modyfikacji, które nie odpowiadają standardowej konfiguracji NOS. Zmiana kąta w parze mikrofonowej wpływa na postrzeganą szerokość obrazu, lokalizację źródeł oraz na to, jak nagranie zachowa się po sumowaniu kanałów. W testach egzaminacyjnych nazwa techniki zwykle oznacza konkretny, ustalony zestaw parametrów, dlatego należy kojarzyć ją z przypisaną wartością kąta.
- 90° – standardowe ustawienie osi w technice NOS.
- Inne wartości – nie są właściwą odpowiedzią dla tej techniki, choć mogą pojawiać się w innych konfiguracjach stereofonicznych.
Wskazówka do nauki: zapamiętuj techniki stereo w pakietach (nazwa → geometria ustawienia → charakter brzmienia). To ułatwia odróżnienie zbliżonych metod i ogranicza mylenie samych liczb.
