W połączeniach nitowych średnica otworu nie jest z reguły równa średnicy nominalnej nitu. Otwór musi zapewnić:
- możliwość wprowadzenia nitu bez nadmiernego wcisku,
- uwzględnienie tolerancji wykonania (wiercenie, ewentualne rozwiercanie),
- warunki poprawnego uformowania zakuwki podczas nitowania.
Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych stosuje się tabele doboru średnic otworów pod nity. Dla nitu o średnicy 6 mm z tabeli przypisana jest średnica otworu 6,5 mm – tę wartość należy wskazać jako poprawną.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 6,0 mm – to intuicyjny wybór "średnica = średnica", ale w praktyce zwykle nie uwzględnia luzu technologicznego i może utrudniać montaż.
- 6,1 mm – niewielkie powiększenie, jednak w tym zadaniu nie zgadza się z wartością tabelaryczną; może wynikać z mylenia różnych tabel lub typów nitów.
- 6,6 mm – zbyt duża wartość względem wskazania tabeli w zadaniu; nadmierny luz może pogarszać jakość połączenia (gorsze przyleganie, ryzyko przemieszczeń).
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli polecenie mówi "Skorzystaj z danych w tabeli", traktuj to jako zadanie na odczyt. Najpierw znajdź w tabeli wiersz/kolumnę dla średnicy nitu 6 mm, a dopiero potem porównuj z odpowiedziami.
