W klasycznym opisie elementów biernych obwodu wyróżnia się trio R–L–C: rezystor, cewkę (induktor) i kondensator. Każdy z tych elementów ma swój podstawowy parametr modelowy:
- rezystor – rezystancja (R),
- kondensator – pojemność (C),
- cewka – indukcyjność (L).
Indukcyjność opisuje zdolność cewki do magazynowania energii w polu magnetycznym oraz do wytwarzania siły elektromotorycznej samoindukcji, która "przeciwdziała" zmianom prądu. W praktyce oznacza to, że w obwodach prądu zmiennego cewka wnosi reaktancję indukcyjną zależną od częstotliwości, a w filtrach, dławikach i obwodach rezonansowych to właśnie wartość L jest kluczowa do działania układu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Rezystancja." – cewka ma pewną rezystancję uzwojenia (DCR), ale jest to parametr wtórny wynikający z oporu drutu, a nie główny parametr charakteryzujący element cewki w modelu idealnym. W testach podstaw elektroniki rezystancję przypisuje się rezystorowi.
- "Pojemność." – pojemność jest parametrem kondensatora. Cewki mogą mieć pasożytniczą pojemność między zwojami, ale nie jest to podstawowy parametr, o który pyta takie zadanie.
- "Prąd przewodzenia." – to określenie częściej kojarzy się z elementami półprzewodnikowymi (np. diodą) i opisuje warunki przewodzenia złącza. Dla cewki typowo podaje się m.in. indukcyjność, prąd nasycenia rdzenia oraz rezystancję uzwojenia, ale "prąd przewodzenia" nie jest jej parametrem opisowym w tym sensie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz pytanie o cewkę, najpierw skojarz ją z literą L i polem magnetycznym. Jeśli pytanie dotyczy rezystora – szukaj R, a jeśli kondensatora – C.
