Dobór płytek ceramicznych na ściany w kuchni ocenia się przede wszystkim przez pryzmat wymagań użytkowych: łatwości utrzymania w czystości, odporności na zabrudzenia (tłuszcz, para, osady) oraz higieny. W praktyce najbardziej funkcjonalne są płytki gładkie, ponieważ mają powierzchnię, z której zabrudzenia zwykle łatwiej usunąć podczas bieżącego mycia. Mniejsza "chropowatość" oznacza mniej miejsc, w których brud może zalegać.
Odpowiedź "porowate" jest niekorzystna z punktu widzenia eksploatacji kuchni. Porowata struktura lub wyraźna faktura może sprzyjać zatrzymywaniu zabrudzeń i utrudniać domycie, zwłaszcza w strefach narażonych na tłuszcz (np. przy płycie grzewczej) lub zachlapanie (okolice zlewu).
Odpowiedzi "łatwo ścieralne" oraz "trudno ścieralne" dotyczą odporności na ścieranie, która jest zwykle kluczowa dla posadzek (ruch pieszy, piasek, intensywne tarcie). Na ścianach w kuchni ścieranie występuje w znacznie mniejszym stopniu; ważniejsze są cechy związane z czyszczeniem, odpornością na zabrudzenia i doborem odpowiednich środków myjących. Dlatego jako główne kryterium doboru na ścianę w kuchni lepiej wskazać gładkość powierzchni niż ścieralność.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się "względy użytkowe" w kuchni, szukaj odpowiedzi związanej z myciem i higieną, a nie z parametrami typowymi dla podłóg.
