Obwód gniazd wtyczkowych w instalacji mieszkaniowej jest zwykle bardziej obciążany niż obwód oświetleniowy, ponieważ do gniazd podłącza się odbiorniki o większej mocy (np. czajniki, grzejniki, odkurzacze, sprzęt kuchenny). Z tego powodu w praktyce wykonawczej jako standard przyjmuje się przewody miedziane o przekroju 2,5 mm2 dla obwodów gniazd.
Odpowiedź "2,5 mm2" jest poprawna, bo taki przekrój zapewnia typowo odpowiednią obciążalność prądową oraz zapas bezpieczeństwa cieplnego przewodu w typowych warunkach prowadzenia przewodów w ścianie (instalacja podtynkowa) i przy typowych wartościach zabezpieczeń dla obwodów gniazd. Właściwy dobór przekroju ogranicza nagrzewanie żył, spadki napięcia i ryzyko uszkodzenia izolacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w ujęciu "najczęściej stosuje się":
- "1,5 mm2" – to przekrój bardzo często spotykany w obwodach oświetleniowych. Może występować w szczególnych przypadkach także gdzie indziej, ale nie jest najczęstszym wyborem dla gniazd, bo gniazda z założenia przenoszą większe obciążenia.
- "1 mm2" – to przekrój zbyt mały jak na typowy obwód gniazd wtyczkowych w mieszkaniu; częściej bywa kojarzony z przewodami sterowniczymi lub lekkimi obwodami, a nie z obwodami gniazd ogólnego przeznaczenia.
- "4 mm2" – większy przekrój stosuje się zwykle wtedy, gdy wymagają tego szczególne warunki: większe prądy obciążenia, dłuższe trasy (spadek napięcia) albo specyficzne obwody (np. dedykowane dla wybranych odbiorników). Nie jest to jednak najczęstszy standard dla typowych gniazd w mieszkaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "typowych" obwodów w mieszkaniu, najpierw rozróżnij gniazda i oświetlenie. W wielu materiałach dydaktycznych zapamiętuje się to jako: 1,5 mm2 częściej dla oświetlenia, 2,5 mm2 częściej dla gniazd. Dopiero w kolejnym kroku uwzględnia się warunki ułożenia, długość obwodu oraz dobór zabezpieczenia.
