W nazewnictwie słupów linii napowietrznych spotkasz zwykle dwa niezależne "wymiary" opisu:
- Materiał/technologia wykonania (np. żelbet, strunobeton).
- Funkcja w układzie linii (np. przelotowy, odporowy, krańcowy).
"Żelbetonowy odporowy" oznacza więc słup wykonany w technologii żelbetowej, którego zadaniem jest przejmowanie istotnych sił od naciągu przewodów wzdłuż osi linii. Słupy odporowe stosuje się tam, gdzie sama funkcja "prowadzenia" przewodów nie wystarcza i konstrukcja musi pracować jako punkt o większej wytrzymałości/usztywnieniu w ciągu linii.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym rozróżnieniu?
- "Żelbetonowy przelotowy" dotyczy słupa pełniącego głównie rolę podpierającą i prowadzącą przewody na odcinkach prostych; co do zasady nie jest przewidziany do przejmowania dużych sił podłużnych wynikających ze zmiany kierunku lub naciągów charakterystycznych dla słupów mocniejszych funkcjonalnie.
- "Strunobetonowy krańcowy" łączy inną technologię wykonania (strunobeton) z funkcją końcową/terminalną linii (krańcowy), która typowo wiąże się z zakończeniem odcinka i przejęciem sił naciągu w punkcie końcowym.
- "Strunobetonowy przelotowy" również wskazuje inny materiał (strunobeton) oraz funkcję przelotową, czyli inną niż odporowa.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest rozdzielenie: co mówi o materiale (żelbet/strunobeton) od tego, co mówi o pracy konstrukcji w linii (przelot/odpor/krańcowy). Ucząc się, zwracaj uwagę na cechy rysunku/rysunku technicznego wskazujące na funkcję słupa (czy jest przeznaczony do przejęcia naciągów), a dopiero potem identyfikuj materiał wykonania.
