W kuchni płytki na ścianie pełnią funkcję ochronną i higieniczną: mają zabezpieczać podłoże przed zabrudzeniami (tłuszcz, sosy), wilgocią (para wodna, zachlapania) oraz umożliwiać częste mycie detergentami. Z tego powodu, ze względów użytkowych, najkorzystniejsza jest okładzina o powierzchni możliwie łatwej do czyszczenia.
Odpowiedź "Gładkie." jest właściwa, ponieważ gładka powierzchnia ma mniej mikronierówności, w których osiada brud. W praktyce przekłada się to na:
- łatwiejsze zmywanie tłuszczu i osadów,
- mniejsze ryzyko trwałych przebarwień,
- krótszy czas sprzątania i mniejsze zużycie środków czystości.
Odpowiedź "Porowate." jest niekorzystna użytkowo: pory i chropowatość zwiększają "przyczepność" zabrudzeń, przez co czyszczenie wymaga intensywniejszego szorowania, a plamy mogą utrwalać się szybciej. W kuchni to typowy błąd doboru materiału do warunków eksploatacji.
Odpowiedzi "Łatwo ścieralne." oraz "Trudno ścieralne." odnoszą się do odporności na zużycie wskutek tarcia (ścierania). To parametr istotny przede wszystkim dla podłóg (ruch pieszy), a w przypadku ścian w kuchni ma znaczenie wtórne. Ponadto "łatwo ścieralne" jest cechą niepożądaną, a "trudno ścieralne" nie gwarantuje automatycznie łatwego mycia ani higieny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się kuchnia i "względy użytkowe", najczęściej chodzi o łatwość utrzymania czystości oraz odporność na zabrudzenia i wilgoć, a nie o parametry typowo "podłogowe".
