KWALIFIKACJA ELM6 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 2.
Jaki rodzaj połączenia przedstawiony jest na rysunku?
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek techniczny, który jest związany z połączeniami klejonymi, co jest istotne w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na rysunku w przekroju widać dwa elementy połączone złączem ukośnym, a w miejscu styku zaznaczono wyraźną, pogrubioną warstwę między materiałami. Dodatkowo linia odniesienia wskazuje symbol przypominający literę "K", typowy dla oznaczeń połączeń klejonych. Dlatego poprawna odpowiedź to: klejone.

Pełne wyjaśnienie:

Połączenia nierozłączne w praktyce mechatronika rozróżnia się m.in. na: spawane, lutowane, zgrzewane i klejone. W tym zadaniu kluczowe jest odczytanie informacji z rysunku technicznego: przekroju, geometrii złącza oraz symbolu na linii odniesienia.

Dlaczego "Klejone"?
Na przekroju w miejscu styku elementów widoczna jest ciągła, pogrubiona warstwa pomiędzy częściami, co odpowiada warstwie kleju (substancji adhezyjnej). Geometria złącza jest ukośna, co w praktyce zwiększa powierzchnię klejenia i jest typowe dla połączeń klejonych. Dodatkowo odnośnik wskazuje znak przypominający literę "K", który w dokumentacji bywa stosowany do oznaczania klejenia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • Spawane – spawanie polega na stopieniu materiału podstawowego. Na rysunkach często spotyka się inne symbole spawalnicze (np. charakterystyczny trójkąt spoiny). W spawaniu nie opisuje się "warstwy" między elementami jako osobnej przekładki, tylko spoinę wynikającą z przetopienia.
  • Lutowane – lutowanie wykorzystuje spoiwo metaliczne o niższej temperaturze topnienia niż materiał łączony. Na rysunku nie ma cech sugerujących typowe oznaczenia lutowania ani "menisku" spoiwa; ponadto symbol na odnośniku odpowiada raczej klejeniu niż lutowaniu.
  • Zgrzewane – zgrzewanie łączy elementy przez nacisk i ciepło/prąd, zwykle bez materiału dodatkowego. Na rysunkach mogą pojawiać się inne znaki (np. punktowe zgrzeiny), a nie ciągła warstwa pomiędzy elementami na całej długości styku.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy rodzaju połączenia "z rysunku", najpierw sprawdź: (1) czy jest przekrój i jak zaznaczono strefę łączenia, (2) czy występuje odnośnik z symbolem technologii, (3) czy geometria zwiększa powierzchnię styku (częste w klejeniu).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Połączenie klejone to połączenie nierozłączne wykonane warstwą kleju (substancją adhezyjną) umieszczoną między łączonymi elementami. Stosuje się je m.in. tam, gdzie nie można użyć wysokiej temperatury lub gdy łączy się różne materiały (np. metal z tworzywem).
Najczęściej szuka się dwóch cech: warstwy kleju widocznej w przekroju jako wyraźna linia/pasek między elementami oraz symbolu technologicznego na linii odniesienia (np. litera "K"). Pomocna bywa też geometria złącza zwiększająca powierzchnię klejenia.
Złącze ukośne (skośne) zwiększa powierzchnię styku w porównaniu do złącza prostego. Większa powierzchnia klejenia zwykle poprawia nośność i rozkład naprężeń, dlatego taka geometria jest typowa dla połączeń klejonych, zwłaszcza w konstrukcjach lekkich.
Spawanie polega na stopieniu materiału podstawowego i utworzeniu spoiny, co wiąże się z oddziaływaniem cieplnym i możliwymi odkształceniami. Klejenie odbywa się bez przetapiania materiału: elementy łączy warstwa kleju, co ogranicza odkształcenia i pozwala łączyć różne materiały.
Tak, bo w obu przypadkach między elementami może występować "warstwa" materiału. Różnica polega na tym, że lutowanie używa spoiwa metalicznego i ma własne oznaczenia, a klejenie wiąże się z warstwą kleju oraz innym symbolem (często "K"). Na egzaminie kluczowe jest odczytanie znaku na odnośniku.
Pogrubiona linia/pasek w miejscu styku bywa sposobem zaznaczenia warstwy materiału łączącego lub strefy połączenia. W połączeniu klejonym może odpowiadać warstwie kleju. Aby rozstrzygnąć typ połączenia, trzeba równocześnie sprawdzić symbol na linii odniesienia.
Klejenie wykorzystuje się m.in. do montażu obudów, mocowania czujników, łączenia płytek PCB z elementami odprowadzającymi ciepło (np. radiatorami) oraz przy łączeniu materiałów trudnych do spawania. Jest przydatne, gdy ważny jest brak odkształceń termicznych.
Częste błędy to: wybór "spawane" na zasadzie skojarzenia z trwałością, pominięcie symbolu na odnośniku, patrzenie tylko na jedną cechę (np. pogrubienie) bez analizy całości oraz mylenie klejenia z lutowaniem, bo oba mogą wyglądać jak warstwa pomiędzy elementami.
Zgrzewanie często ma charakter punktowy lub liniowy i nie zakłada dodatkowego materiału na całej długości styku. Na rysunkach mogą pojawiać się oznaczenia zgrzein (np. punktów). Jeśli widzisz ciągłą warstwę między elementami i symbol wskazujący klejenie, nie jest to zgrzewanie.
Ćwicz rozpoznawanie połączeń na przekrojach: spoiny spawalnicze, warstwy spoiwa lutowniczego, oznaczenia zgrzein oraz warstwy kleju. Ucz się też czytać odnośniki i symbole na rysunku. Dobrą metodą jest robienie własnej "ściągi" z cechami: proces, temperatura, symbol i typowa geometria złącza.
info

Około 42% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Na rysunku w przekroju widać dwa elementy połączone złączem ukośnym, a w miejscu styku zaznaczono wyraźną, pogrubioną warstwę między materiałami."

Źródła:

  • Opis ilustracji (analiza modelu wizyjnego): przekrój, złącze ukośne, pogrubiona warstwa na styku oraz symbol przypominający literę "K" na linii odniesienia, dostęp: 18.02.2026

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii łączenia materiałów (spawanie, lutowanie, zgrzewanie, klejenie)
  • Materiały dydaktyczne z rysunku technicznego: oznaczenia na przekrojach i linie odniesienia
  • Instrukcje technologiczne producentów klejów (czas wiązania, przygotowanie powierzchni, warunki pracy)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego