Pytanie dotyczy rozpoznania rodzaju popytu na podstawie wykresu zależności między ceną a ilością (krzywa popytu). W praktyce handlowej jest to kluczowe, bo mówi sprzedawcy, jak klienci zareagują na zmianę ceny.
Popyt sztywny (nieelastyczny) oznacza, że kupowana ilość zmienia się mało w odpowiedzi na zmianę ceny. Na wykresie najczęściej widać to jako krzywą bardzo stromą, zbliżoną do pionowej: cena może rosnąć lub spadać, a ilość pozostaje podobna. Typowym powodem jest brak bliskich substytutów, przyzwyczajenia lub "konieczność" zakupu (np. produkty pierwszej potrzeby).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego wykresu?
- "Elastyczny." — popyt elastyczny oznacza silną reakcję ilości na zmianę ceny; wykres byłby wtedy bardziej płaski (mniej stromy), a nie prawie pionowy.
- "Sezonowy." — sezonowość opisuje zmiany popytu w czasie (np. latem/zimą). Sam wykres cena–ilość nie jest wykresem sezonowości, chyba że wprost pokazuje okresy; w typowej interpretacji krzywej popytu to nie ta kategoria.
- "Potencjalny." — popyt potencjalny dotyczy możliwości/zdolności zakupu w przyszłości lub przy spełnieniu warunków (np. po wzroście dochodu, pojawieniu się potrzeby). Zwykły wykres krzywej popytu nie identyfikuje "potencjalności", tylko reakcję na cenę.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy wykres przedstawia relację cena–ilość. Jeśli tak, oceniaj "stromość" krzywej: prawie pionowa sugeruje popyt sztywny, a bardziej płaska — elastyczny.
