Pytanie sprawdza umiejętność rozpoznania typu przekładni kierowniczej na podstawie rysunku. Poprawna odpowiedź brzmi: "Stożkową."
Przekładnia stożkowa jest oparta o parę kół zębatych o uzębieniu stożkowym. Jej charakterystyczną cechą jest przeniesienie ruchu między wałkami, których osie zwykle się przecinają (często pod kątem), co w układzie kierowniczym bywa wykorzystywane do zmiany kierunku przekazywania momentu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Zębatkową." – w przekładni zębatkowej kluczowy jest układ zębnik–listwa zębata. Na typowym rysunku oczekuje się widocznej długiej listwy (zębatki) współpracującej z małym kołem zębatym.
- "Śrubowo-kulkową." – rozpoznaje się ją po śrubie i nakrętce z obiegiem kulek, które zmniejszają tarcie i zużycie. Na schematach często widać tor obiegu kulek lub charakterystyczny układ nakrętki.
- "Ślimakowo-rolkową." – typowe są elementy ślimak–rolka (zamiast klasycznego koła ślimakowego). Na rysunku spodziewane są cechy ślimaka (gwintowana forma) oraz rolki współpracującej.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi warto nazwać to, co widać na rysunku: czy jest listwa, ślimak, czy śruba z elementami tocznymi, czy para kół stożkowych. Dopiero potem dopasować nazwę. To ogranicza mylenie rozwiązań o podobnej funkcji, ale innej budowie.
