W parkach narodowych oznakowanie ma przede wszystkim funkcję informacyjną, edukacyjną i bezpieczeństwa. Turysta powinien szybko zrozumieć przekaz, także bez znajomości języka. Z tego powodu na tabliczkach i tablicach stosuje się symbole graficzne, potocznie nazywane "obrazkami", czyli piktogramy. Piktogram działa jak skrót informacji: przekreślone ognisko oznacza zakaz palenia ognisk, sylwetka roweru może wskazywać dopuszczenie/zakaz ruchu rowerowego, a proste ikonki pomagają rozpoznać obiekt lub kierunek.
Odpowiedź "Cyfry arabskie" jest typową pułapką: cyfry spotyka się w numeracji tras, kilometrażu, numerach obiektów lub na mapach, ale nie są one uniwersalnym sposobem przekazywania treści zakazów i nakazów. Podobnie "Litery" mogą występować w skrótach, kodach lub nazwach, jednak wymagają umiejętności czytania i znajomości języka, więc nie spełniają tak dobrze funkcji szybkiego, międzynarodowego komunikatu.
"Figury geometryczne" również mogą się kojarzyć z oznakowaniem turystycznym, bo w znakowaniu szlaków stosuje się pola/prostokąty jako tło dla barw. To jednak element formy (np. tło dla koloru), a nie nośnik konkretnej informacji o zakazie lub nakazie. W praktyce najczytelniejsze i najczęściej wykorzystywane przy przekazywaniu treści na tablicach są właśnie piktogramy, często uzupełnione tekstem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się kontekst "parki narodowe" oraz "tabliczki/tablice" i cel "edukacyjny, naukowy, rekreacyjny", najczęściej chodzi o zrozumiałe znaki graficzne, a nie o techniczne elementy znakowania szlaków kolorami.
