Pytanie dotyczy doboru ściegu w szyciu ręcznym tak, aby po zakończeniu pracy nić nie była widoczna na zewnątrz elementu (np. poszycia poduszki, oparcia czy zamykanego otworu po odwróceniu pokrowca). W praktyce tapicerskiej do takiego efektu stosuje się ścieg kryty (nazywany też ściegiem ukrytym), ponieważ sposób prowadzenia igły sprawia, że wkłucia są minimalnie widoczne lub "chowane" w krawędzi/załamaniu tkaniny.
Dlaczego poprawna odpowiedź: Kryty
Ścieg kryty wykonuje się tak, aby nić przebiegała między łączonymi krawędziami, a po zaciągnięciu materiał zamykał przejścia nici. Efekt jest estetyczny: szew z zewnątrz jest niewidoczny albo prawie niewidoczny, co jest kluczowe w wyrobach tapicerowanych, gdzie liczy się wygląd poszycia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne
- Ozdobny – ściegi ozdobne wykonuje się po to, aby były widoczne i podkreślały łączenie lub stanowiły dekorację. To przeciwieństwo wymogu "nitka niewidoczna".
- Krzyżowy – ścieg krzyżowy tworzy charakterystyczny wzór "X", który zwykle pozostaje na wierzchu. Jest rozpoznawalny wizualnie, więc nie spełnia kryterium ukrycia nici.
- Fastrygujący – fastryga służy głównie do tymczasowego sczepienia elementów przed właściwym szyciem (łatwe prucie, większe odstępy). Nie jest typowym ściegiem wykończeniowym do uzyskania niewidocznego zamknięcia.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeśli w treści pojawia się wymaganie "niewidoczny szew/nić z zewnątrz", najczęściej chodzi o ścieg ukryty (kryty). Gdy jest mowa o dekoracji lub wzorze na wierzchu, wtedy rozważa się ściegi ozdobne.
