KWALIFIKACJA DRM5 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 38.
Jaki ścieg szycia ręcznego przedstawia rysunek?
Ilustracja przedstawia ręczny ścieg krzyżowy, który jest używany w tapicerstwie.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ścieg krzyżowy rozpoznaje się po powtarzalnych skrzyżowaniach nici, które na licu tworzą "X" (krzyżyki). Ścieg fastrygowy daje zwykle proste, równoległe odcinki, kryty ma ukryte wkłucia i jest mniej widoczny, a pętlicowy tworzy charakterystyczne pętelki przy krawędzi materiału.

Pełne wyjaśnienie:

Odpowiedź "Krzyżowy" jest właściwa, gdy rysunek pokazuje ścieg, w którym kolejne wkłucia i przełożenia nici tworzą na powierzchni materiału powtarzalny układ skrzyżowań, czyli widoczne "X". To cecha wyróżniająca ściegi krzyżowe: nitka przechodzi naprzemiennie na skos w przeciwnych kierunkach, przez co pojawia się efekt krzyżowania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego rysunku:

  • "Fastrygujący" (fastryga) to ścieg prosty, pomocniczy, zwykle wykonywany dłuższymi, równymi przeszyciami. Na rysunkach wygląda jak seria krótkich odcinków w jednej linii, bez krzyżowania nici.
  • "Kryty" służy do możliwie niewidocznego łączenia/zaszywania. Charakterystyczne jest "chowanie" wkłuć i prowadzenie nici tak, aby na licu było jej jak najmniej. Jeśli na rysunku widać wyraźne krzyżyki, nie jest to ścieg kryty.
  • "Pętlicowy" rozpoznaje się po pętlach (zaczepach) nici, często przy krawędzi materiału, dających efekt obrzucania. Układ pętelek różni się od przecinających się przekątnych typowych dla krzyżyków.

W praktyce tapicerskiej rozpoznanie ściegu po rysunku (lub po próbce) pomaga dobrać technikę do celu: fastryga do tymczasowego złożenia elementów, kryty do estetycznego zaszycia, pętlicowy do pracy przy krawędziach, a krzyżowy do połączeń wymagających charakterystycznego układu i często większej stabilności. Na egzaminie warto porównywać: czy na licu widać pętle, proste odcinki, czy skrzyżowania w kształcie X.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ścieg krzyżowy to ścieg, w którym nitka układa się w powtarzalne skrzyżowania tworzące na powierzchni materiału kształt "X". Rozpoznaje się go po regularnych krzyżykach, a nie po prostych odcinkach czy pętelkach.
Szukaj cechy kluczowej: czy kolejne prowadzenia nici przecinają się i tworzą serię "X". Jeśli widzisz tylko równoległe przeszycia, to raczej fastryga; jeśli pętle przy brzegu, to pętlicowy; jeśli prawie niewidoczne wkłucia, to kryty.
Fastryga daje efekt prostych, równych odcinków w jednej linii i służy często jako ścieg tymczasowy. Nie ma charakterystycznych skrzyżowań nici. Krzyżowy ma przekątne w dwóch kierunkach, które przecinają się i tworzą "X".
Ścieg kryty wykonuje się tak, aby był jak najmniej widoczny na licu: wkłucia są ukryte, a nitka nie tworzy ozdobnego wzoru. Ścieg krzyżowy jest łatwy do zauważenia, bo tworzy regularne krzyżyki. Jeśli na rysunku widać "X", to nie jest kryty.
Ścieg pętlicowy stosuje się przy krawędziach materiału, gdy potrzebne jest "obrzucenie" brzegu lub zabezpieczenie przed strzępieniem. Tworzy pętelki zaczepione o krawędź, a nie krzyżyki. W tapicerstwie bywa używany w pracach wykończeniowych i naprawczych.
Ściegi ręczne stosuje się, gdy miejsce jest trudno dostępne, gdy trzeba domknąć szew po naciągnięciu pokrowca, przy drobnych korektach i naprawach oraz tam, gdzie liczy się estetyczne wykończenie. Ręcznie łatwiej kontrolować napięcie nici i kierunek wkłuć.
Najczęstsze pomyłki wynikają z patrzenia tylko na fragment rysunku lub sugerowania się nazwą. Warto sprawdzić: czy są skrzyżowania, pętle, czy proste odcinki, oraz czy ścieg wygląda na widoczny czy "ukryty". To ogranicza zgadywanie.
Może pełnić obie funkcje. Układ "X" bywa dekoracyjny, ale jednocześnie taki ścieg może stabilizować połączenie w zależności od materiału i gęstości wkłuć. Na egzaminie kluczowe jest jednak rozpoznanie cechy wizualnej: regularnych krzyżyków.
Weź skrawek tkaniny i wykonaj osobno: fastrygę, ścieg kryty, pętlicowy i krzyżowy. Podpisz próbki, a potem porównuj wygląd: linia prosta (fastryga), prawie niewidoczny (kryty), pętle przy brzegu (pętlicowy), "X" (krzyżowy). Taka nauka jest najszybsza.
Wskazówką jest powtarzalny wzór: nitka biegnie na skos raz w jedną, raz w drugą stronę, a przekątne przecinają się. Powstaje seria krzyżyków. Jeśli rysunek pokazuje pętelki albo prostą linię przeszyć, to nie będzie ścieg krzyżowy.
info

Statystycznie 66% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że ścieg krzyżowy rozpoznaje się po powtarzalnych skrzyżowaniach nici, które na licu tworzą "X" (krzyżyki).

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ do kwalifikacji tapicerskich (ćwiczenia z rozpoznawania ściegów na próbkach)
  • Atlas/poradnik ściegów ręcznych z rysunkami krok po kroku (dowolne wydanie używane na zajęciach)
  • Zestaw próbek: wykonanie na skrawkach tkanin czterech ściegów i podpisanie nazw

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego