W zadaniu trzeba wykonać orientacyjne oszacowanie mocy grzewczej. Kluczowe jest to, że podano powierzchnię kondygnacji oraz wysokość, więc naturalną wielkością pośrednią jest kubatura ogrzewana.
Krok 1: kubatura jednej kondygnacji
120 m² × 2,5 m = 300 m³
Krok 2: kubatura całego budynku
5 kondygnacji × 300 m³ = 1500 m³
Krok 3: dobór orientacyjny
W praktyce edukacyjnej i w zadaniach egzaminacyjnych spotyka się metodę wskaźnikową, w której moc dobiera się jako iloczyn kubatury i wskaźnika zależnego od izolacyjności. Dla "dobrej izolacji" wynik powinien wypaść wyraźnie poniżej wariantów typowych dla budynków słabo ocieplonych, ale nadal w dziesiątkach kW (budynek jest wielorodzinny, ma łącznie 600 m²).
Odpowiedź "39,0 kW" jest spójna z kubaturą 1500 m³, bo odpowiada mocy jednostkowej rzędu 26 W/m³ (39 000 W / 1500 m³), co jest typowym poziomem dla dobrze izolowanych obiektów w podejściu orientacyjnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "7,8 kW" – wartość zbyt mała jak na 600 m² powierzchni ogrzewanej; zwykle wynika z pominięcia liczby kondygnacji albo błędnego przeliczenia jednostek (np. traktowania danych jak dla jednego małego lokalu).
- "25,5 kW" – może pojawić się, gdy ktoś policzy poprawnie kubaturę, ale przyjmie zaniżony wskaźnik albo popełni błąd w jednym z mnożeń (np. 4 kondygnacje zamiast 5).
- "97,5 kW" – wynik typowy dla znacznie gorszej izolacji lub dla innego sposobu szacowania; często jest efektem przyjęcia zbyt dużego wskaźnika mocy lub przeliczenia jak dla budynku nieocieplonego.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze licz najpierw wielkość pośrednią (tu: kubaturę), a dopiero potem porównuj odpowiedzi pod kątem rzędu wielkości. To pomaga szybko wychwycić wyniki "za małe" i "za duże".
