Luz konstrukcyjny (dodatek konstrukcyjny) to część wymiaru konstrukcyjnego, którą dodaje się do pomiaru z ciała, aby wyrób nie był "na styk". Dzięki temu odzież uwzględnia trójwymiarowość sylwetki, pozwala oddychać materiałowi, a przede wszystkim zapewnia swobodę ruchów w okolicy klatki piersiowej i ramion. W praktyce konstrukcyjnej luz dobiera się w wartościach bezwzględnych (najczęściej w cm), a nie jako stały procent.
Poprawna jest odpowiedź: "Rodzaj fasonu (dopasowany/luźny) i typ materiału (tkanina/dzianina)", ponieważ to właśnie te dwa czynniki najsilniej determinują, jak duży luz jest potrzebny. Fason dopasowany wymaga małego luzu (czasem bliskiego zeru), a fason luźny – większego. Z kolei tkanina, jako materiał zazwyczaj mniej rozciągliwy, wymaga większego zapasu niż dzianina, która może "pracować" i dopasować się do sylwetki.
Odpowiedź "Wyłącznie obwód biustu modelki" jest błędna, bo sam pomiar ciała nie mówi, jaką swobodę ma mieć gotowa bluzka. Dwie bluzki o tym samym obwodzie biustu mogą mieć zupełnie inne dopasowanie w zależności od założeń projektu.
Odpowiedź "Kolor i wzór tkaniny" jest błędna: cechy estetyczne wpływają na wygląd, ale nie wyznaczają potrzebnej rezerwy konstrukcyjnej w biuście. Podobnie "Długość bluzki i rodzaj rękawa" nie są podstawową determinantą luzu w samym obwodzie biustu; mogą pośrednio wpływać na komfort, lecz nie zastępują decyzji o fasonie i materiale.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się temat dodatków, zawsze rozdzielaj w myśleniu luz konstrukcyjny (wymiar formy) od dodatków na szwy (technologia szycia). To dwa różne etapy i różne cele.
