"Sucha impregnacja" w ujęciu tego zadania to sposób zabezpieczania tarcicy, w którym środek impregnujący w postaci suchej (tu: sól impregnacyjna) jest układany warstwowo razem z drewnem. Kluczowe jest to, że nie wykonuje się tu typowego zabiegu mokrego (kąpieli, polewania), tylko buduje się stos, w którym kolejne warstwy drewna są rozdzielane warstwami środka.
Odpowiedź "Ułożyć folię i warstwę soli impregnacyjnej, ułożyć na przemian kolejne warstwy tarcicy i warstwy soli impregnacyjnej, zabezpieczyć folią." jest poprawna, bo zawiera trzy elementy decydujące o tej metodzie:
- przygotowanie podłoża (folia),
- naprzemienne warstwowanie tarcicy i soli impregnacyjnej,
- zabezpieczenie całości folią, by utrzymać układ i ograniczyć wpływ warunków zewnętrznych.
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ opisują inne mechanizmy działania lub inną organizację stosu:
- Wariant z nawiercaniem tarcicy i umieszczaniem soli w otworach zmienia technologię na zabieg punktowy/wgłębny. To nie odpowiada metodzie przekładkowej, gdzie istotą jest kontakt warstwowy na powierzchniach przylegania.
- Wariant łączący folię z nawiercaniem również przenosi ciężar procesu na otwory w drewnie, a nie na warstwy soli pomiędzy warstwami tarcicy.
- Wariant "wykonać ruszt, ułożyć kolejne warstwy tarcicy, całość przysypać solą" opisuje zasypanie stosu, ale bez jednoznacznego wskazania przekładek pomiędzy każdą warstwą tarcicy; ponadto ruszt nie jest elementem rozstrzygającym dla metody pokazanej jako układ warstwowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się podobne elementy (sól, folia), rozstrzygające bywa jedno słowo opisujące organizację procesu, np. "na przemian", "warstwami", "przekładki". To zwykle odróżnia właściwą technologię od wariantów pozornie podobnych.
